Columns

Predikant Martin Snaterse tipt de film ‘Los Domingos’, een Baskisch drama over de 17-jarige Ainara die besluit in te treden in het klooster. De film nodigt uit tot een intens gesprek. Om te beginnen met generatie Z.

De schepping is ten prooi aan zinloosheid. Wezens op twee benen walsen met gigantische ecologische stampvoeten door de wereld en dragen in grote mate bij aan de zinloosheid. Maar ook de viervoeter van Trix Vahl droeg zijn steentje bij.

In haar verlangen naar harmonie en schoonheid heeft Theanne Boer bij de voordeur van het huis een tuintje aangelegd met bloemen en kruiden. En een stukje gazon om er een boek te kunnen lezen. Haar echtgenoot kreeg het stuk naast het huis.

Om jongeren betrokken te houden bij de kerk zoeken we het vaak in beleving, nieuwe vormen of speciale programma’s. Maar soms zit het antwoord tussen stapels stoelen op een zaterdagmiddag.

Sjoerd Muller vraagt zich af of hij de lat voor zichzelf niet te hoog legt. Als vlootpredikant wil hij ertoe doen en erbij horen, en tegelijkertijd wil hij mensen in drommen bij Jezus brengen.

Goede Cito-scores, een typecursus, clubjes: loopt jouw kind op schema? Aisha merkte dat ze haar kind steeds meer ging benaderen als ‘project’. Maar in de bijbel staat dat God je al kende en liefhad voordat je ook maar iets hebt gepresteerd. Daarom probeert ze nu wat vaker te kijken met Gods blik.

De Bijbel blijft een puzzel en dat geldt voor Pinksteren net zo, vindt Bas Ragas. Het is net het dagelijkse leven: je begrijpt het pas een beetje als je doorhebt hoe weinig je eigenlijk pas weet.

“Wie zich gezegend weet, zal zegenend leven”, hoorde studentenpastor Jorn den Hertog iemand zeggen. Wie goede woorden hoort en ze van binnen laat doorklinken, gaat ze zelf ook meer gebruiken.

Zaaien en oogsten, en daartussen rustig en ontspannen zijn. Wim Beekman pleit voor de moed om soms niets te doen. “Wij gieten, God moet de wasdom geven.”

De mens hoort in een tuin, niet in een stad, vindt Theanne Boer. Ze snapt de wachtlijsten voor volkstuinen wel. Zelf verhuisde ze twintig jaar geleden van de stad naar het platteland.

De plaatselijke werkgroep Groene Kerk vraagt Martin Snaterse of hij een inleiding wil houden over duurzame bloemen in de kerk. Zijn eerste reactie is een zucht.

“Toen ik me tijdens mijn studie verdiepte in de Holocaust, verbijsterde het me hoe deze massale moordpartijen jarenlang door konden gaan”, schrijft Trix Vahl. Om niet te vergeten, moet je eerst weten. Hoe anders is dat in deze tijd waarin er een constante stroom van nieuws is?