Sjoerd Muller

Vloeken, gebrokenheid, een wereld ver van de kerk, toch ervaart vlootpredikant Sjoerd Muller God juist daar onverwacht dichtbij. Aan de hand van de gelijkenis van de verloren zoon schrijft hij over verdwalen, thuiskomen en een God die blijft zoeken.

De manier van oorlog voeren is de laatste jaren radicaal veranderd. Oorlogen en conflicten worden uitputtingsslagen. Vlootpredikant Sjoerd Muller kijkt uit naar andere wegen: die van ontmoeting, geduld en genade. Net als de paus.

Sjoerd Muller vraagt zich af of hij de lat voor zichzelf niet te hoog legt. Als vlootpredikant wil hij ertoe doen en erbij horen, en tegelijkertijd wil hij mensen in drommen bij Jezus brengen.

‘Op zee verlangt de zeeman naar huis, en thuis verlangt hij naar de zee’, hoorde vlootpredikant Sjoerd Muller ooit. Je bent op reis met mensen die je niet gekozen hebt, maar met wie je een verlangen deelt en die je als bij genade toevallen. Net als in de kerk.

Sjoerd Muller herkent in zijn werk binnen de marine iets van de gelijkenis van de zaaier die het zaad uitstrooit op de akker, en ernaast. Als er ook maar een klein kansje is dat iets groeit, dan grijpt de zaaier die kans aan. Dat geldt ook voor Sjoerd. 

Een van de belangrijkste redenen om de kerk te verruilen voor Defensie was voor Sjoerd Muller de verhalencultuur. Maar kerk en marine blijken daarin minder van elkaar te verschillen dan je zou denken.

De overheid roept op om een noodpakket in huis te halen voor als er een ramp uitbreekt. Sjoerd Muller verwacht op zo’n moment meer van mensen dan van spullen.

Een zeeziektepilletje afslaan bleek geen goed idee. Sindsdien staat Sjoerd Muller bekend als 'de kotsende dominee'. Maar die bijnaam leert hem iets belangrijks over genade en nieuwe kansen – een les die ook met Kerst centraal staat.

De eerste paar keer dat Sjoerd Muller aan boord van een schip kwam, hoorde hij de mensen denken: ‘Wat moet die hemelpiloot van ons?’ Maar na de gewenning komt het vertrouwen en komen de verhalen. Alle goede dingen kosten tijd.

Maathouden, niet toegeven aan elk instinct of verlangen is volgens Sjoerd Muller goed voor je portemonnee, voor het milieu én voor je gezondheid.

Als Israël wordt uitgesloten van deelname aan het Eurovisie Songfestival ontneemt dat ons een kans om te zien dat ‘de ander’ ook mensen zijn van vlees en bloed, vindt Sjoerd Muller.