‘Mama, ik kan mijn huiswerk niet vinden!’ Het is weer zover. Vorige week was het haar duikbril. Gisteren waren het haar scheenbeschermers. Vandaag is het haar huiswerk. Met een diepe zucht loop ik de trap op naar haar kamer. Ik blijf op de drempel staan en kijk naar de vloer. Kleding, boeken, papier, knutselspullen: de grond zelf is nauwelijks meer zichtbaar. ‘Lieverd,’ zucht ik, ‘ik help niet meer zoeken als het zo’n rommel is. De vorige keer lag het ook ergens onder.’ Ze kijkt me nukkig aan. ‘Roep me maar als je hebt opgeruimd.’ Ik draai me om en loop weer naar beneden.
Een ongemakkelijke spiegel
Terwijl ik de trap afloop, komt er een ongemakkelijke gedachte bij me op. Want eerlijk is eerlijk: ik moet vooral niet mijn eigen werkruimte binnenlopen. Daar staan ook dozen, stapels papier en half afgemaakte projecten. Voor mij voelt dat niet als rommel. Voor ieder ander waarschijnlijk wel. En ineens besef ik: een perfect voorbeeld ben ik zelf ook niet.
Kinderen kijken meer dan ze luisteren
Als ouders willen we onze kinderen graag iets meegeven van het geloof. We vertellen bijbelverhalen, bidden samen en proberen uit te leggen wie God is. Maar kinderen leren geloof niet alleen door wat we zeggen. Ze kijken. Ze zien hoe wij omgaan met teleurstellingen, fouten, stress en ruzies. Juist dan ontdekken we dat we lang niet altijd het voorbeeld zijn dat we zouden willen zijn.
Echtheid boven perfectie
Soms denken we dat voorleven betekent dat we alles goed moeten doen. Dat we onze kinderen een ideaalbeeld moeten laten zien van hoe een christen leeft. Maar dat beeld houdt niemand vol. Sterker nog: ik denk dat kinderen meer leren van echtheid dan van perfectie. Wanneer ze zien dat je fouten maakt én verantwoordelijkheid neemt. Wanneer je sorry zegt. Wanneer je laat zien dat ook jij afhankelijk bent van Gods genade.
Geloof draait niet om perfectie
In de Bijbel kom je nauwelijks perfecte mensen tegen. Abraham, Mozes, David en Petrus maakten allemaal fouten. Toch gebruikte God hen. Niet omdat ze perfect waren, maar omdat ze Hem volgden. Dat geeft mij rust. Ik hoef mijn kinderen niet te laten zien hoe perfect een christen leeft. Ik mag laten zien hoe een christen omgaat met onvolmaaktheid.
Wat kinderen écht onthouden
Kinderen onthouden misschien niet elk gesprek over geloof. Maar ze onthouden wel hoe geloof eruitzag in het dagelijks leven. Die middag vond mijn dochter haar huiswerk uiteindelijk zelf terug. Natuurlijk lag het ergens onder. ‘Goed gedaan, schat,’ zei ik. Maar misschien had ik die dag zelf ook iets geleerd.
