God,
Via de pushberichten
komt het wereldnieuws
bij mij in beeld.
Macht, grote monden,
sterke wapens, scherpe woorden.
Het maakt me boos,
soms alleen maar bang.
Het ergste is: het zet me stil.
En dan zegt de psalmdichter:
“Erger je niet aan slechte mensen,
Ze verdorren snel als gras …”
Maar als ik niet uitkijk, verzuur ik zelf.
De dichter zegt ook:
“Wie nederig zijn, zullen het land bezitten
en gelukkig leven in overvloed en vrede.”
Als ik de eerste krokussen weer zie,
besef ik:
U gaat uw eigen gang,
ondanks alles
wat mensen stukmaken.
Laat ik dat ook maar doen:
mijn eigen gang gaan.
(door ds. Peter Breure bij Psalm 37:1,2 en 11 uit NBV21)
