Naar ‘Ik loof U om het ontzaglijke wonder van mijn bestaan, wonderbaarlijk is wat U gemaakt hebt. Ik weet het, tot in het diepst van mijn ziel’, Psalm 139:14, NBV21.
Trouwe God, U die liefde bent,
spreek uw woorden van hoop,
acceptatie en trouw in mijn binnenste.
Als ik streng ben voor mezelf,
onzeker ben of pieker,
als ik even geen mooiheid kan zien,
herinner mij dan aan uw goedheid,
aan uw karakter ín mij,
dat U mij uniek en prachtig gemaakt heeft.
Herinner me, totdat ik het geloof.
Dank U voor het wonder:
dat ik besta.
Amen
(door studentenpastor Jorn den Hertog)
