Sinds de zomer van 2024 schrijf ik hier met regelmaat een column. Via socials of e-mail krijg ik vaak leuke, mooie en ontroerende reacties van lezers en lezeressen, waarvoor dank! De column ‘Spreek je uit als christen’ werd het meest gelezen en gewaardeerd, en dat is volgens mij niet voor niets. Veel christenen die ik leer kennen zijn, geheel in de lijn van Christus, bescheiden, goedmoedig en voorzichtig in hun oordeel, maar daardoor ook heel kwetsbaar voor de kritiek van schreeuwers en opruiers. Want ja, de christelijke boodschap is er een van menselijkheid en het luisterende oor. Maar de tijd dat christenen schichtig in de hoek moeten gaan zitten waar de klappen vallen is wat mij betreft voorbij. Een beetje meer weerstand kan geen kwaad!
‘Stoere’ cabaretiers
Want het mag nu weleens klaar zijn met het antichristelijk seculiere sentiment van de jaren 70 en 80. Ik snap dat de voor velen verstikkende cultuur na de Tweede Wereldoorlog doorbroken moest worden. En voor een goede en soms slechte grap ben ik meestal wel in. Maar de ‘stoere’ cabaretiers van weleer die wél grappen durfden te maken over christenen omdat ‘die toch niets doen’ zijn inmiddels allemaal met pensioen. Toch lijken veel christenen nog niet helemaal van de schrik bekomen te zijn. Ze vinden het moeilijk om voor zichzelf op te komen, zich uit te spreken en nieuwe wegen in te slaan.
Ontchristelijking
Daarbij komt dat veel beslissers bij omroepen, theaters en overheden ook nog steeds met hun voeten en hoofd in de verweesde ontzuilde vorige eeuw staan. De NPO bijvoorbeeld voert, ook als je er objectief naar kijkt, een stevig seculier bezuinigingsbeleid door. EO-programma’s als Metterdaad, Groot nieuws en De muzikale fruitmand moeten schijnbaar allemaal het veld ruimen en dat zijn allemaal tv- en radioprogramma’s met een christelijke signatuur. Natuurlijk, iedereen leeft in zijn eigen bubbel - jaja ik ook - maar de feiten liegen er volgens mij niet om. Terwijl er nog nooit zoveel bijbels verkocht zijn als de afgelopen decennia, The Passion nog steeds een mega kijkcijferhit is en ik in de kerken waar ik kom ook een hernieuwde belangstelling zie voor ‘dat verhaal’. Het is juist nu de tijd voor verdieping, herijking en kracht vinden in menselijkheid, fatsoen en ja daar komt ie … God!
“Mijn wens voor 2026: wees niet bang, sta op en durf te vertrouwen”
Handen uit de mouwen
Helaas zie ik ook dat we in de christelijke wereld vooral naar elkaar kijken, elkaar de maat nemen en geloofsgenoten langs de kritische ijdele exegetische lat leggen. En als je dat wilt doen begin dan bij wat Jezus daarover zei: ‘Wees geen blinde wegwijzer door de mug eruit te zeven maar de kameel door te slikken’ (Matteüs 23:24).
Terwijl het zou moeten gaan over ‘recht, barmhartigheid en trouw’ (Matteüs 23:23). Dus lees die magistrale bijbelverhalen die bij uitstek relevant en sterk genoeg zijn om ons op de benen te zetten. Laat de woorden (Het Woord, zo je wilt) zijn werk doen. Die woorden kunnen echt wel tegen een stootje, ze gaan tenslotte al duizenden jaren met ons mee.
De tien verschillen
Dus wees niet bang om de deuren open te gooien, dat kerkelijk centrum te verbouwen door met elkaar de handen uit de mouwen te steken. Verf in een paar weekenden die grijze bedompte muren fris. Steek eens een paar kaarsen aan in plaats van die felle oogverblindende jaren 80-spotjes of TL-buizen. Gooi de tegels uit de kerktuin en maak er weer een groene oase van voor paradijsvogels en voor elkaar. En begin een bijbelclub ‘zoek de tien verschillen’ door met elkaar de verhalen in verschillende vertalingen te lezen. Wees niet bang voor die woorden, ga ermee aan de slag en in gesprek met elkaar.
Mijn wens voor 2026: wees niet bang, sta op en durf te vertrouwen. Ik verheug me op het nieuwe jaar, met nieuwe inspirerende ontmoetingen en avonden.
Voor meer info weesnietbang.nl.
