Eerlijk luisteren is de opdracht die ik mijzelf als acteur opleg, omdat ik denk dat je daarmee het meest oprecht en geloofwaardig kunt spelen. Daarom is de rol van Petrus ook de gedroomde rol: hij legt ook mijn ambivalentie, kortzichtigheid en angsten bloot. Dat het proces om een acteerrol te begrijpen zo vergelijkbaar is met het doorgronden van de Bijbel, dat wist ik niet. Tot nu.
Lees hier alles over The Passion 2026:
Kwetsbaar verhaal
Dit jaar speel ik de rol van Petrus in The Passion. Samen met een geweldig productieteam en een stuk of twintig toffe acteurs en zangers maken wij deze editie van 2026. Samen dat immens krachtige verhaal lezen, repeteren, discussiëren, spelen en zingen – wat een feest! Maar het passieverhaal is nou niet per se een blijspel, dus het gaat ook onder je huid zitten. En dat is ook precies wat het moet doen. Zelfs in het flitsende geweld van een live televisieproductie blijft het kwetsbare verhaal voelbaar.
Gedroomde rol
De Bijbel is een proefondervindelijk werkboek; je moet ermee aan de slag. Door te lezen, erover na te denken en het met elkaar te bespreken, kruipt het verhaal bij je naar binnen. Hoe eerlijk durf ik te luisteren naar mijn eigen ongemak en ijdelheid als ik sommige hele laffe of gênante woorden moet uitspreken? Dat is de opdracht die ik mijzelf als acteur opleg, omdat ik denk dat je daarmee het meest oprecht kunt spelen. Daarom is de rol van Petrus ook de gedroomde rol: hij legt ook mijn eigen ambivalentie en kortzichtigheid. Pontius Pilatus had ik ook graag gespeeld, vooral in de versie uit het evangelie van Johannes, maar helaas zingt Pilatus niet in The Passion. Ik ben wel heel blij dat ik Jezus niet hoef te spelen trouwens, want hoe doe je dat – in Godsnaam, letterlijk? Gelukkig doet Milan van Waardenburg dat dit jaar, en hij doet dat fantastisch.
De Petrus in ons
Het verhaal van Petrus zit in ons allemaal, en wij zitten ook allemaal een beetje in het verhaal van Petrus. En helaas bedoel ik nou net niet die held-Petrus 'die de rots is waarop de kerk is gebouwd’. Nee, het gaat in het paasverhaal over die Petrus die wel een held en oprechte leerling van Jezus zou willen zijn, maar het uiteindelijk toch nog niet durft. Hij is laf en bang voor zijn eigen lijf en leden. Hij is de stoere mens die het liefst het mooie plaatje op zijn socials laat zien, maar niet het echte, kwetsbare verhaal erachter. Hij of zij is de Petrus die schaapachtig meelacht met de makkelijke seksistische of racistische grappen van de lachzakken bij het televisieprogramma VI. Want voor je het weet ben je zelf mikpunt van ‘De hoon van de hangsnor’.
Bang
Het is jouw Petrus-moment als je het uit carrièreangst niet voor een kwetsbare collega opneemt tijdens een grote maandelijkse vergadering. Het is de Petrus-directeur van het GelreDome die na een #MeToo-beschuldiging sneller dan het licht de eretegels voor Marco Borsato van de muur aftrok. Het zijn die Petrussen die politiek correct meelopen met een demonstratie tegen een oorlog of juist voor een regime, maar voor het gemak wel ‘even’ de andere kant van het verhaal en het menselijk lijden negeren of ontkennen. Want ja, de meesten van ons willen wel het goede doen, maar vaak zijn we heel bang om onze positie, status of inkomen te verliezen.
Het verhaal van Petrus leeft, en dat is maar goed ook.
Ik ga mijn best doen. Kijken jullie mee? Want welke Petrus ben jij eigenlijk?
Voor meer info: kijk op weesnietbang.nl.
