Vroeger moest ik vaak op mijn tenen lopen, aanvoelen hoe de sfeer thuis was. Woede-uitbarstingen die ik niet zag aankomen. Of juist een silent treatment, zonder te weten waarom. En toch koester ik ook warme herinneringen aan mijn kindertijd.
Geen beweging in
We waren op vakantie in een bebost gebied met heuvels, mijn ouders en ik. Die dag mocht ik een ritje maken op een ezel. In mijn herinnering was het bijna idyllisch. Tot de ezel besloot dat hij niet meer wilde lopen. Hij stond stil. Geen beweging in te krijgen. Er werd geduwd, getrokken, maar het beest gaf geen krimp. Tot mijn moeder hem een stophoest voorhield (sorry, dierenliefhebbers …). En wonder boven wonder, voor een snoepje wilde hij wél lopen. Wat vond ik dat hilarisch. Dat dwarse dier. Stophoest als oplossing. En zo werd die dag, ondanks alles, een kostbare herinnering.
Sfeergevoelig
Elke keer als ik het verhaal lees van Jezus op de ezel, moet ik denken aan mijn eigen kinderen. “Zie, uw Koning komt tot u, zachtmoedig en gezeten op een ezel” (Matteüs 21:5). Hoe gemakkelijk liep die ezel mee? Hoe voelde het om door een menigte te gaan die schreeuwde, juichte, zwaaide? Ezels staan bekend als koppig, maar misschien zijn ze juist gevoelig. En dat zette me aan het denken. Onze kinderen voelen óók sfeer. Ze voelen onze spanning, onze haast, onze onuitgesproken woorden. We kunnen het plaatje perfect maken: mooie uitjes, leuke vakanties, gezellige momenten. Maar als de onderstroom onrustig is, merken zij dat. Misschien is opvoeden niet alleen zorgen voor mooie herinneringen, maar ook werken aan een veilige sfeer.
Zachtmoedig zijn
Jezus was en kwam zachtmoedig. Niet schreeuwend, zoals de menigte bij de intocht in Jeruzalem. Niet dwingend, maar nederig. Wat als wij, als ouders van jonge kinderen, ook zo mogen binnenkomen in onze eigen huizen? En ja, soms heb je een ‘stophoestmoment’ nodig. Iets kleins dat spanning doorbreekt. Een grapje. Een knuffel. Want uiteindelijk zullen onze kinderen zich misschien niet elk detail herinneren. Maar ze zullen zich wel herinneren hoe het voelde.
