Bij ons heerste er altijd wat hectiek in de ochtend als de kinderen naar peuterspeelzaal of school moesten. Iedereen moest snel eten, snel aankleden, snel tandenpoetsen, snel naar het toilet. Ik merkte dat ik niet zo goed tegen al dat gehaast kon, waardoor ik – even snel – mopperde op de kinderen.
Gehaast bij God leggen
Op een dag besloot ik om al het gehaast bij God te leggen. We waren klaar om te vertrekken, stapten in de auto en ik begon hardop te bidden. “Lieve God, wilt U mij helpen niet zo te mopperen en rust te hebben, zodat iedereen fijn naar school kan gaan?” Dit werd een ritueel voor elke schooldag.
Vrolijk naar school
Langzaam breidde het gebedsritueel zich uit, want de oudste wilde ook graag even bidden. De middelste sloot zich na een aantal weken ook aan. En later deed zelfs de jongste mee. Hij bad vooral een “Lieve God blablabla fijne school blablabla AMEN!”-gebed, maar ik denk dat de inhoud er niet zo heel erg toe doet. God is blij dat we tijd voor Hem nemen en Hij weet wat er in onze harten leeft. En het allerfijnste is dat Hij, wanneer wij bidden, ons de rust teruggeeft en dat we vrolijk en fijn naar school kunnen gaan.
Op vaste momenten bidden
Voor het eten, op weg naar school, voor het slapengaan … Er zijn allerlei momenten waarop je met je kind kunt bidden. Natuurlijk staat God 24/7 paraat om te luisteren, maar door samen vaste momenten te creëren, zal gebed een vaste plaats innemen in het leven van je kind.
