Doorgaan naar hoofdinhoud
Vindplaats van geloof, hoop en liefde
subline-curl
Abonneer gratis op Petrus magazine

Bright Richards: ‘Wíj zijn de gemeenschap’

Vluchtelingen, mensen die alles verloren hebben: daarmee voelt hij zich verbonden. Zelf raakte Bright Richards ook bijna alles kwijt, hij was zelfs zijn leven niet zeker. Rob Visser en Paul Visser leren van de bevlogen Liberiaanse theatermaker hoe belangrijk het is om dan vertrouwen te krijgen van mensen.

De posters aan de muur vertellen zijn eigen geschiedenis. Het zijn aankondigingen van theatervoorstellingen die Bright Richards maakte. Over hoe hij zijn oude leven in Liberia moest achterlaten, hoe hij als vluchteling in Nederland kwam, en hoe hij nu anderen helpt om hun weg te zoeken. En zijn ideeën zijn nog lang niet uitgeput.
In het kantoor van zijn organisatie New Dutch Connections in Utrecht vertelt hij over een filmvertoning met een actrice uit Oekraïne, over de theatervoorstelling Future Citizens met vluchtelingen, en over een theaterstuk-in-de-maak waarin hij de link legt tussen de aardbevingen in Groningen en de olieproblemen in Nigeria. 

Niet verschuilen

Richards, die zelf vluchtte tijdens de burgeroorlog in Liberia, ervaart een sterke verbondenheid met mensen die alles verloren hebben. Met Future Citizens wil hij vluchtelingen een nieuwe kans geven. De theatervoorstellingen vinden vaak plaats in samenwerking met bedrijven en kerken. Vijf ambitieuze nieuwkomers vertellen op het podium wat ze hopen van een nieuw leven in Nederland. Een acteur en een muzikant vertolken het verhaal van iemand die al werk gevonden heeft. Het publiek kan contact leggen met de nieuwkomers. “Wat heel bijzonder is: 50 procent van deze mensen krijgt binnen zes maanden een baan.” Hij laat een appje zien: “Kijk, deze jongen is nu onderzoeker aan de Hogeschool van Amsterdam. In de zaal zat een student die hem koppelde aan een docent.”
De gelijkenis over de barmhartige Samaritaan inspireert hem. “Misschien heeft Jezus dat verhaal heel bewust gekozen. Iemand heeft hulp nodig, maar hij kán niet eens om hulp vragen. Als niemand handelt, gaat hij dood. Het is aan ons of wij iets doen.”
De theatermaker heeft vaak contact met vluchtelingen en was in Ter Apel toen daar honderden mensen buiten moesten slapen. Hij vindt het te makkelijk om je te verschuilen achter instanties of politiek. “Wat zouden we doen als het COA en de IND er niet waren? Wíj zijn de gemeenschap.”

“Het lijkt wel alsof er momenteel allerlei verbindingen wegvallen tussen mensen”, analyseert Rob Visser de onrust over de vluchtelingenopvang. Dat herkent Richards: “Toen ik opgroeide, stond er altijd extra eten op tafel, want je wist nooit wie er langskwam. Misschien zijn wij dat niet meer gewend. We zijn druk met opschalen en afschalen, maar houden geen rekening met het onverwachte.”
Tegelijkertijd begrijpt hij dat er in sommige plaatsen onrust is over de opvang van vluchtelingen. “Als je 300 mensen onderbrengt in een dorp van 3.000 inwoners, dan voelen mensen zich overvallen. Je kunt niet tijdens een crisis ineens draagvlak verwachten, het is iets waar beleidsmakers continu in moeten investeren.”

Groot publiek

Richards carrière begon al toen hij op zijn 12e op het podium stond in de kerk. Hij deed mee met het kinderkoor van zijn tante en moest de tekst van Psalm 1 uit zijn hoofd leren. “Blessed is the man that walketh not in the counsel of the ungodly”, citeert hij uit de King James-vertaling, en in rap tempo volgt de rest. “Ik vond die tekst schitterend. En: ik had een publiek van meer dan drieduizend man.”
“Je hebt dus een heel gezond zelfbewustzijn meegekregen”, constateert Paul Visser. “Ja, ik werd al op jonge leeftijd gezien als iemand die waardevol was”, reageert Richards. “De kerk was een veilige, liefdevolle plek waar ik me artistiek kon ontwikkelen.”
Toen hij wat ouder was, ging hij werken voor de televisie en had hij een eigen theatergroep. Nog voor hij 20 was, kon hij niet meer over straat zonder herkend te worden. Toen op 24 december 1989 de burgeroorlog uitbrak, werd het steeds gevaarlijker. Veel collega’s werden ingelijfd door het rebellenleger. Op een dag wilden rebellen hem doodschieten. Maar: “Een toevallige voorbijganger herkende mij en smeekte voor mijn leven. Hij had dat niet hoeven doen, hij had omgebracht kunnen worden.”

(...)

Het hele artikel verschijnt in de nieuwste editie van Petrus op 18 november. Nog geen abonnee? Het kan nog! Laat hieronder je gegevens achter en ontvang de nazending van Petrus thuis!

Waar wil je Petrus Magazine ontvangen?

Word gratis abonnee

Petrus gratis in de brievenbus?

Bright Richards (1969) is acteur, theatermaker en schrijver. Gevlucht voor de burgeroorlog in Liberia, belandde hij in 1991 in Nederland. Hij volgde de Toneelschool in Arnhem en speelde in diverse producties en gezelschappen. Zijn stichting New Dutch Connections helpt nieuwkomers in Nederland verder. De stichting ontving diverse prijzen en onderscheidingen. Hij is getrouwd en vader van drie kinderen. Regelmatig bezoekt hij kerkdiensten in de Janskerk in Utrecht. 

Rob Visser
Geboren: 17 december 1951, Den Haag.
Gemeenten: Deil/Enspijk, Holten, Apeldoorn, Amsterdam.
Emeritaat: januari 2018, maar nog actief als predikant in Vuren.

Paul Visser
Geboren: 24 januari 1959, Epe.
Gemeenten: Aalburg, Harderwijk, Bergambacht, Den Haag, Amsterdam, Rotterdam-Zuid (Maranathakerk).

Tekst: Marusja Aangeenbrug | Foto’s: Sjaak Verboom

Was deze informatie zinvol?
We hebben je feedback ontvangen, dankuwel!

Om deze pagina verder te verbeteren zijn wij benieuwd waarom u deze pagina wel of niet zinvol vond. U kunt ons helpen door de onderstaande vragen in te vullen.

Mogen we je contactgegevens voor eventuele verdere vragen? (niet verplicht)