Elke zondag komen jong en oud samen in de baptistengemeente van Tintareni. Het kleine kerkgebouw vormt het hart van het Moldavische dorp: een plek waar generaties elkaar ontmoeten om te bidden, te zingen en te luisteren naar Gods Woord. Galina en Artiom zitten elk in een kerkbank, met het gangpad tussen hen in. Op Artioms schoot ligt een doosje met gesprekskaartjes.
Hij pakt het eerste kaartje en leest hardop: ‘Op welke manier beïnvloedt geloof je dagelijks leven?’ Galina hoeft niet lang na te denken. “Voor mij is geloof helemaal verweven met mijn leven. Ik bid elke dag. Dat geeft me kracht en helpt me om een beter mens te zijn”, zegt ze rustig. “Ik probeer iets te betekenen voor anderen, hoe klein dat soms ook is.” Ze glimlacht even. “Het is niet altijd makkelijk. Maar juist als je laat zien waar je voor staat, merk je dat God voor je zorgt, ook op momenten dat niemand anders het ziet.”
Artiom herkent zich daarin. “Het geloof geeft me richting in mijn leven”, zegt hij. “Het maakt het leven niet per se makkelijker, maar ik weet waarop ik kan terugvallen.”
Het Woord doorgeven
Galina pakt het volgende kaartje. ‘Wat is belangrijk om door te geven aan de volgende generatie?’ “Het Woord van God”, antwoordt ze zelf, zonder aarzeling. “Als dat niet wordt doorgegeven, zal de volgende generatie God niet meer kennen. Dan weten ze niet wie Hij is, wat redding betekent en wat verlossing is.” Voor haar is dit geen theoretisch antwoord, maar een opdracht. “In onze samenleving is dat essentieel. We moeten jongeren leren om God te dienen en om met liefde naar elkaar om te zien.”
Galina: ‘Een gemeenschap wordt sterk als jong en oud samen optrekken’
Artiom knikt instemmend. “Ik denk dat jongeren veel kunnen leren van ouderen. Zij hebben door de jaren heen levenservaring, wijsheid en geduld opgebouwd. Door naar hen te luisteren, leer je om met meer rust en respect in het leven te staan.” Hij ziet het als iets waardevols dat niet verloren mag gaan.
Oog voor elkaar
Dan is het Artioms beurt om een nieuwe vraag te stellen. ‘Welke hoop of wens hebt u voor de jonge generatie?’ Galina wordt even stil. Ze kijkt voor zich uit voordat ze antwoordt. “Ik hoop dat jongeren oog blijven houden voor ouderen”, zegt ze. “Dat ze niet allemaal vertrekken naar het buitenland en hun ouders achterlaten.” Haar stem is zacht. “Veel ouderen blijven alleen achter, en dat is zwaar. Ik wens jongeren geloof toe, zodat ze standvastig blijven. Hier, dicht bij hun familie, met ontzag voor God.”
God betrekken
Het volgende kaartje gaat over de toekomst. ‘Welke rol speelt geloof in de keuzes die je maakt?’ Voor Artiom is het antwoord helder. “Ik kan mijn geloof niet los zien van mijn dagelijks leven”, zegt hij. “Bij elke keuze die ik maak – wat ik ga doen, waar ik wil studeren of werken – wil ik God betrekken.”
Galina vult aan: “Je kunt God niet uit je leven halen. Dat lukt gewoon niet. Alles wat ik doe, bespreek ik met Hem. Ik wil mijn plannen niet alléén maken, maar samen met God.” Voor haar is geloof niet een onderdeel van het leven, maar de basis.
Artiom: ‘Van ouderen leer ik met meer rust en respect in het leven te staan’
Het gesprek verschuift naar de kerk. Wat maakt een gemeenschap sterk? “Eenheid”, zegt Galina resoluut. “Als jongeren en ouderen samen optrekken, samen projecten doen en samen dienen.”
“Niet alleen bínnen de kerk,” vult Artiom aan, “maar ook daarbuiten. Als mensen zien hoe je leeft en hoe je met elkaar omgaat, maakt dat indruk.” Galina knikt. “We moeten een voorbeeld zijn voor de mensen om ons heen. Een licht.”
Delen met anderen
Ze staan nog even stil bij de laatste vraag. ‘Wat kunnen we als kerk doen om een hoopvolle toekomst te bouwen?’ “Met elkaar blijven praten”, zegt Artiom. “In gesprek blijven is belangrijk, juist tussen generaties.”
“En het geloof niet voor jezelf houden”, vult Galina aan. “Begin in je eigen huis, maar deel het ook met anderen. Dan kan de kerk groeien – niet alleen in aantal, maar vooral in geloof.”
Ze kijken elkaar even aan. Verschillende leeftijden, dezelfde overtuiging. In Tintareni verbindt geloof generaties. Dat geeft hoop, nu en voor de toekomst.
Galina en Artiom
Galina (68) is nu tien jaar lid van de baptistengemeente in Tintareni. Ze is getrouwd, heeft drie kinderen en vier kleinkinderen. Ze is met pensioen maar zet zich actief in als vrijwilliger in het dagcentrum van Bethania, partner van Kerk in Actie, in Tintareni. Daar draagt ze bij aan de zorg en ondersteuning voor ouderen.
Artiom (16) komt al sinds zijn kinderjaren samen met zijn moeder, broer Alexandru en zus Anastasia naar de kerk in Tintareni. Artiom woont bij zijn ouders en grootmoeder, zit op het vwo en houdt van sporten en lezen. Daarnaast helpt hij als vrijwilliger bij de tienerclub van het dagcentrum van Bethania.
