Stille Zaterdag: De stilte van het graf
Stille Zaterdag lijkt soms een vergeten dag. Tussen het kruis van Goede Vrijdag en de opstanding van Pasen ligt een niemandsland: een dag zonder woorden, zonder feest. Toch is de stilte veelzeggend. Het graf wordt door Jezus niet overgeslagen. Hij deelt niet alleen in ons sterven, maar ook in ons dood-zijn. De Mensenzoon ligt zelf onder de aarde – het Woord dat leven gaf, zwijgt. Die gedachte kan zwaar op je drukken: als zelfs de Redder begraven is, waar blijft dan hoop? Stille Zaterdag is een dag om stil te staan bij de volle ernst van de dood. Geen snelle sprong naar Pasen maar een dag van inkeer, van wachten, van leegte. Misschien is dat wel nodig. Want wie de stilte van het graf echt verstaat, kan des te meer geraakt worden door het wonder van de opstanding. Eerst zwijgen – dan zingen: Jezus leeft, en wij met Hem!
Tip
Maak een wandeling over de begraafplaats en zoek naar tekenen van hoop.
(door ds. Marco Batenburg)
