De Zoetermeerse Oosterkerk houdt op zondag twee diensten tegelijk: een meer traditionele dienst en een ‘Perronmeeting’, die laagdrempeliger is. Andries en zijn vrouw zijn meestal bij de traditionele dienst te vinden, iets waar Jop ook steeds meer naartoe wordt getrokken: “In die dienst is meer diepgang. Nu ik belijdenis heb gedaan, heb ik daar wel behoefte aan.”
Het geloof is het belangrijkste in zijn leven, vertelt Jop: “Ik heb nog overwogen om theologie te gaan studeren, maar mijn passie is ook vliegtuigen – dus ontstond het idee om MAF-piloot* te worden, zodat ik die twee passies kan combineren.”
Teer geloofsleven
Het is tijd om het kaartspel met vragen erbij te pakken. Jop trapt af: ‘Reageer op de stelling: geloof geeft mensen houvast in tijden van tegenslag.’ Dat brengt Andries terug bij zijn jeugd: “Al jong kreeg ik met tegenslag te maken. Mijn moeder werd in een instelling opgenomen toen ik een jaar of 3 was. In al die jaren dat wij als gezin zonder moeder leefden, heb ik bij mijn vader door het verdriet en de eenzaamheid veel strijd en vertwijfeling gezien. Maar hoe moeilijker het werd, hoe meer hij naar God toe werd gedreven. Dat merkte ik omdat hij de gewoonte had om bij het naar bed gaan voor zijn ledikant te knielen en hardop te bidden. Als kinderen konden we zo altijd horen waar hij mee bezig was, waar hij zorgen over had. Uit zijn woorden maakte ik op dat hij een sterke band had met God. Dat begreep ik niet, te midden van alle tegenslag. Toen ik jouw leeftijd had, worstelde ik met het geloof. Ik vroeg hem waarom hij aan het geloof bleef vasthouden. Zo kwam ik via mijn vader op het spoor van een teer geloofsleven, wat me bij God bracht.”
Jop: ‘Ik wil mijn passies gebruiken om anderen te helpen’
Positieve blik
“Deze vraag sluit hier wel op aan”, zegt Andries: ‘In welke situatie had je het gevoel: er moet iets meer zijn?’ Jop: “Een paar jaar geleden ging het mentaal niet zo goed met mij. Ik was boos op God, had veel negatieve gedachtes. Maar ik bleef bidden of God bij me wilde blijven en mijn hoofd rustig wilde maken. Ik bleef me verdiepen in het geloof. Langzaamaan ging de boosheid weg en kon ik alles weer met een meer positieve blik bekijken.”
Andries: “Wat mooi, ik wist dat niet. Jij komt altijd zo positief op mij over. Zo vrolijk en spontaan ook in je geloof, ik ben daar weleens jaloers op.”
Jop: “Daar heb ik wel hard aan gewerkt. Een paar jaar geleden was dat meer een acteerspel dan dat ik echt zo dacht. Ik wilde iedereen blij houden. Maar nu is dat wel serieus hoe ik denk en geloof, nu is dat positieve écht.”
Bijbels smokkelen
Andries heeft nog een vraag voor Jop: ‘Wanneer is jouw leven geslaagd?’ Jop: “Mijn leven is op dit moment eigenlijk al geslaagd. Ik ben door moeilijke tijden heen gegaan en door goede tijden. Ik heb vrienden, familie en God die van me houden. Tegelijkertijd is het nooit compleet geslaagd, want je kunt altijd blijven groeien in geloof, in je relaties. Natuurlijk heb ik wel doelen in mijn leven, zoals bij de MAF werken – omdat ik mensen wil helpen en wil bijdragen aan de verspreiding van het evangelie. Meer door te dóén dan door alleen maar woorden te gebruiken. U bent daarin ook een inspiratie voor mij: hoe u vroeger bijbels hebt gesmokkeld. Hoe u risico’s hebt genomen zodat andere mensen God konden leren kennen. Dat wil ik ook: opstaan voor het goede, ook al brengt dat mijzelf in gevaar.”
Andries: ‘Voor mij gaat het om vertrouwen, geloof, hoop en liefde’
Vrijmoedig wandelen
Andries is verrast dat dit zo’n inspiratie is voor Jop. In de jaren tachtig en negentig hebben hij en zijn vrouw met de camper bijbels gesmokkeld naar alle Oostbloklanden, via verschillende organisaties. Het versterkte zijn geloof, vertelt hij: “Ik kwam uit een kerkelijke gemeente met veel dogma’s en regels over wat wel en niet mocht. Ik vond dat beklemmend. In die landen kwam ik in contact met christenen in verdrukking en ontdekte ik waar het echt om gaat: vertrouwen, geloof, hoop en liefde. Het zorgde voor ontspanning in mijn geloofsleven. Daardoor kan ik nu meer vrijmoedig wandelen met God.”
Maaike en Eveline
Jop Riedijk (18) studeert Luchtvaarttechniek in Amsterdam en wil later MAF-piloot worden. Hij houdt onder andere van pianospelen en skateboarden. Jop is sinds zijn geboorte lid van de Oosterkerk in Zoetermeer.
Andries Riedijk (83) is de opa van Jop. Hij is samen met zijn vrouw Janneke ruim veertig jaar lid van de Oosterkerk. In die tijd heeft hij zich in meerdere rollen ingezet voor de gemeente. Hij werkte als directeur in het onderwijs en later in de sociale volkshuisvesting.
* Een MAF-piloot werkt voor de Mission Aviation Fellowship en combineert vliegen met humanitair en missionair werk in afgelegen gebieden.
