Terloops huiverden de zinnen
flinterdun, ragfijn en haarscherp
opdat er geen ongewenste stolsels zijn.
Achteraf wist ik het,
maar toen ik mijn voeten
nog net niet in het gras zette
en de wind onder mijn zolen
aarzelde, dacht ik meer aan
werkpaarden
waarbij briesen een manier
van stapelen is.
Ik weet nu dat precies
toen ik even niet oplette
alles op z’n plek viel,
de dauw in de zee doorzong,
maar ook dat ik dat
nooit werkelijk heb geweten
en dat dat niet erg is.
(door Grady van den Bosch, uit haar bundel 'Intact', uitgeverij Anderszins)
