Veel mensen leren als kind bidden met gevouwen handen en gesloten ogen. Stil worden, je woorden zorgvuldig kiezen en God vertellen wat er in je hart leeft. Misschien voelde dat toen heel vanzelfsprekend. Maar ergens onderweg kunnen vragen ontstaan. Doe ik het wel goed? Luistert God echt? En wat als ik geen woorden heb of niets ervaar?

Over geboren worden, losgelaten worden en het diepe verlangen om verbonden te blijven met de Bron van ons leven.

Dit gebed houdt ons een spiegel voor. Over de verleiding om onszelf groter te maken dan we zijn en de roeping om te leven in liefde en nederigheid.