‘Keer terug tot Mij met heel je hart.’ – Joël 2:12

Kijk naar binnen met een open hart 

In het boek Joël klinken indringende woorden om ons te doen inkeren tot God. Het volk wordt opgeroepen tot een vastentijd van reiniging en gebed. Misschien mag je vandaag in de kerk een kruisje van as op je voorhoofd ontvangen, als teken van onze vergankelijkheid en onze kwetsbaarheid. Maar ook van ontvankelijkheid en afhankelijkheid. Want als we dit teken nederig ontvangen, beseffen we ook dat we onze levensweg geankerd is in het mysterie van God, dat zich in en aan ons voltrekt. Deze tijd vraagt om opmerkzaamheid daarvoor, via het afdalen van je hoofd naar de stilte van je hart. Wat leeft er in mij? Je hart met alles wat daarin is mogen wij in vertrouwen openen naar God die ons ziet, kent en bemint. 

Tip

Kijk in de Veertigdagentijd dagelijks een uur minder op je scherm (of doe veertig dagen zonder schermtijd) en gebruik die tijd voor stilte, meditatie of gebed.

Eerste dagen: Kijken met ogen van mededogen

De Veertigdagentijd begint op Aswoensdag. In steeds meer kerken is er dan een mogelijkheid om een askruisje te ontvangen. De voorganger tekent op je voorhoofd een kruisje van as, vermengd met wat olie. Die as is gemaakt van gedroogde palmtakjes (of buxus) van de Palmzondag van vorig jaar. Palmzondag is de ingang naar de Stille Week waarin lijden, sterven en opstaan van Christus samenkomen. Zo verwijst dit teken naar de lange weg waarop wij samen met Jezus willen lopen. Een weg door diepten, langs zijn dood aan het kruis tot het verrassende licht van Pasen. Ga je mee op weg?

(door ds. Lex Boot)

Toen de Heer haar zag, kreeg Hij medelijden met haar en zei: ‘Weeklaag niet meer.’ – Lucas 7:13

Zien – bewogen worden – in beweging komen

Jezus ziet zoals geen ander ziet. Hij wordt met medelijden bewogen bij het zien van de weduwe van Naïn en komt vervolgens in beweging. Op meerdere plekken in het evangelie vinden we deze drieslag. Eerst is er het echte zíen van Jezus. Hij ziet het diepe verdriet van deze moeder, Hij lijdt in grote compassie mee. Jezus belichaamt God die vanuit diepe liefde meelijdt met het immense verdriet van deze wereld. Dat zet Hem van binnenuit in beweging om dichterbij te komen en de zoon van deze weduwe op te wekken. Het zet Hem ook in beweging om de weg van veertig dagen te gaan. Ook ons verdriet en onze gebrokenheid zijn ten volle gezien en in Jezus’ bewogenheid opgenomen. Hij strekt de helende beweging van de Geest naar ons uit. 

Vraag

In welke situatie voelde jij medelijden en innerlijke bewogenheid? Praat hier eens over met anderen. 

(door ds. Lex Boot)

Toen Hij de mensenmenigte zag, voelde Hij medelijden met hen, omdat ze uitgeput en hopeloos waren, als schapen zonder herder. – Matteüs 9:36

Toevertrouwen aan zijn herderschap

Jezus wordt met ontferming bewogen bij het zien van de mensen. Ze zijn vermoeid en uitgeput, en bovendien zonder richting of doel. Ze hebben geen herder, er is geen gezamenlijke weg of visioen. Misschien herken je de vermoeidheid ook wel in je eigen leven. Het herderschap van Jezus vloeit voort uit zijn gunnende hart van liefdevolle bewogenheid. Als goede herder zet Hij zijn leven in voor de schapen, op deze weg van veertig dagen. Hij is de pastor (herder) die met ons meegaat. Wij kunnen onze weg niet overzien en weten niet wat de weg zal brengen. Juist in dit niet-weten en het loslaten van eigen plannen kunnen we ons toevertrouwen aan zijn herderschap.

Vraag

Welke stemmen of invloeden merk jij in jezelf? Probeer eens in stilte te luisteren en te letten op wat er in jou klinkt.

(door ds. Lex Boot)

Jezus zag hem liggen; Hij wist hoe lang hij al ziek was en zei tegen hem: ‘Wilt u gezond worden?’ – Johannes 5:6

‘Ik heb geen mens’

Al 38 jaar ligt hij daar, voor die tijd zo’n beetje een leven lang. Verwacht hij nog iets, of is alle hoop allang vervlogen? Niemand ziet hem immers daar bij het badwater van Betzata. Dat zegt hij ook als Jezus hem aanspreekt: ‘Heer, ik heb geen mens.’ Geen mens en niet gezien. Hoewel, iedereen ziet hem liggen. Deze plek ligt aan een druk pad van de binnenstad naar de tempel en hele drommen komen langs. Iedereen merkt hem op, maar niemand ziet hem écht. Misschien voelen wij ons ook weleens niet gezien, gehoord of opgemerkt. Maar Jezus zíet echt, en spreekt hem aan op zijn diepste verlangen: wilt u gezond worden? Als hij tot de kern van zijn verlangen is teruggebracht kan Jezus ook de krachtwoorden spreken die hem doen opstaan: sta op, pak je bed op, en ga!

Tip

Lees de eerste verzen van Psalm 139 en en bedenk daarmee je eigen gebed. Dank God dat je bent gezien zoals je bent. 

(door ds. Lex Boot)

Jezus bleef staan en zei dat men de blinde bij Hem moest brengen. Toen deze voor Hem stond, vroeg Hij hem: ‘Wat wilt u dat ik voor u doe?’ – Lucas 18:40-4a

Kijken met je hart

Niemand ziet hem meer. Hij zit er namelijk altijd, zijn naam wordt niet genoemd. Misschien weet niemand hoe hij heet. Het is de blinde in de poort met z’n bedelbak. De man die niet meetelt, waar je aan voorbijgaat. De man zonder kansen. Maar vandaag laat hij zich horen. ‘Zoon van David, heb medelijden met mij!’ Hij is niet stil te krijgen. Want hij ziet het: Jezus is anders. Jezus vraagt hem: ‘Wat kan ik voor je doen?’ ‘Ik wil graag kunnen zien’, antwoordt de man. ‘Dat geeft mij kansen, dan ben ik iemand.’ Jezus ziet hem, hoort hem, kent hem en geneest hem. Want Jezus ziet en hoort meer: Jezus ervaart zijn geloof. En daar hoef je niet voor te kunnen kijken met je ogen. Daarvoor moet je kijken met je hart.

Gebed

Goede God, 

Dank voor uw liefde die wij mogen ervaren,u gaat met ons mee op de weg door ons leven. Dank voor Jezus, die ons leerde kijken met uw ogen,die ons voorging in het kijken met zijn hart. 

Geef ons uw Geest om ook op deze manier andere mensen te ontmoeten,om geen norm te stellen waar de ander aan moet voldoen,maar om de ander te erkennen in zijn of haar eigenheid. U hebt ons mensen immers allemaal gemaakt naar uw beeld. 

We bidden om ruimte om te leven in ons land met iedereen die hier woont en leeft. Dat wij ons niet laten leiden door angst en onwetendheid,maar dat wij de moed hebben de ander te leren kennen zonder onszelf te verliezen. Leer ons om te kijken met ons hart. 

Amen

Week 1: Kijk naar wie wordt buitengesloten

Jezus kijkt met andere ogen dan wij vaak doen. Hij kijkt met ogen vol liefde naar de mensen die Hij ontmoet. En daardoor ziet Hij ook de mensen die over het hoofd worden gezien, die niet meetellen, die net even anders zijn of andere keuzes maken. Jezus kijkt met zijn hart! Daarin is Hij ons grote voorbeeld. Hoe kan ik Hem volgen? Deze week lezen we teksten waarin Jezus ons hierin voorgaat. Teksten die je een spiegel voorhouden en waar je wat van kunt leren … Kijken met de ogen van Jezus is kijken naar wie wordt buitengesloten. Kijken met je hart. Een uitdagende opdracht om in je dagelijks leven uit te proberen. Merk de kleine, mooie momenten op.

(door drs. Wija van der Kaaden)

Allen die dit zagen, zeiden morrend tegen elkaar: ‘Hij is het huis van een zondig mens binnengegaan. – Lucas 19:7 

Zacheüs

Zacheüs voelt zich onzichtbaar tussen de bladeren in de vijgenboom. Een andere plek is er niet voor hem, als hoofdtollenaar. Hij heult met de vijand en verrijkt zich ook nog eens. Nee, geliefd zal hij niet zijn. Maar Jezus roept hem: ‘Zacheüs kom naar beneden, want vandaag wil ik bij jou zijn.’ Zacheüs is blij en voelt zich gezien, maar de omstanders zien dit anders. Jezus verkiest een zondig mens boven hen. Dat is toch ongehoord! Zij hebben hun oordeel geveld. Maar Zacheüs begrijpt dat hij zo niet verder kan. Daardoor kijkt Zacheüs ook met andere ogen. Hij wil gaan leven uit liefde. 

Suggestie

Teken een hart en schrijf in een paar woorden op hoe jij merkt dat je door Jezus gezien wordt. 

(door drs. Wija van der Kaaden)

De vrouw antwoordde: ’Hoe kunt u, als Jood, mij om drinken vragen? Ik ben immers een Samaritaanse.’ – Johannes 4:9

De Samaritaanse vrouw

Jezus is onderweg en gaat door Samaria. Het is warm en Hij rust uit bij een eeuwenoude put. Hij heeft dorst. Een Samaritaanse vrouw komt water halen, midden op de dag. Zij heeft niet zo’n behoefte aan ontmoetingen waarin oordelen onuitgesproken blijven en blikken kunnen doden. Maar dan zit daar die Joodse man. Reden genoeg om om te keren en later terug te komen. Maar ze blijft en raakt in gesprek. Hoe is het mogelijk … Een Samaritaanse vrouw met een bewogen verleden in gesprek met een Joodse man. Ze hebben het over water, levend water. Water dat een nieuw begin mogelijk maakt. De vrouw voelt dat Jezus haar ziet en kent. Hij zet haar leven in het volle licht. Dan kan haar leven weer gaan stromen.

Om over door te praten

Jezus gaat de weg van de liefde, niet gehinderd door grenzen die door mensen zijn gemaakt. Welke grenzen ervaar jij in het maken van contact met de ander?

(door drs. Wija van der Kaaden)

De vrouw antwoordde: ‘Heer, de honden onder de tafel eten toch de kruimels op die de kinderen laten vallen.’ – Marcus 7:28 

De Syro-Fenicische vrouw

Jezus is in het buitenland. Hij hoopt hier een poosje onopgemerkt te blijven. Maar dan is zij er opeens. De vrouw die Jezus vraagt om haar dochtertje te genezen. Ze is niet van Joodse afkomst, maar dat is voor haar geen punt. Zij heeft over Jezus gehoord en weet wie Hij is. Maar Jezus zegt dat Hij zich wil richten op de mensen van Israël. Wijst Jezus deze vrouw af? Gaat haar verdriet om haar dochtertje Hem niet aan? Dat denk ik niet. En zo ervaart de vrouw het ook niet. Zij noemt Jezus Heer en gelooft in Hem. Jezus ziet haar vertrouwen en sluit haar in zijn hart.

Luistertip

‘Ken je mij?’, gezongen door Trijntje Oosterhuis. Een lied geschreven door Huub Oosterhuis, gebaseerd op Psalm 139.

(door drs. Wija van der Kaaden)

Daarop zei de centurio: ’Heer, ik ben het niet waard dat u onder mijn dak komt.’ – Matteüs 8:8

De Romeinse legerhoofdman

De Romeinse legerhoofdman heeft haast. Zijn knecht is ernstig ziek en lijdt pijn. Hij gelooft dat Jezus kan helpen. Jezus ziet de hoofdman en zijn compassie voor zijn knecht. ‘Ik ga met je mee, beste man’, zegt Jezus. ‘Heer wie ben ik dat U met mij mee zou willen gaan?’, antwoordt de hoofdman. ’Ik ben een Romein, een vertegenwoordiger van de bezetter. En bovendien geloof ik dat uw woorden genoeg zijn om mijn knecht te genezen.’ Jezus stelt het geloof van deze Romeinse hoofdman als voorbeeld. Hij heeft het begrepen. Het gaat er niet om of je Jood bent of Romein. Het gaat erom dat je vertrouwt op de kracht van God, de kracht van de liefde.

Om over na te denken

De Romeinse hoofdman gelooft dat Jezus zijn knecht kan genezen. Hoe kijk jij hier tegenaan in onze tijd?

(door drs. Wija van der Kaaden)

Maar Jezus antwoordde: ‘Gezonde mensen hebben geen dokter nodig, maar wie ziek is wel.’ – Lucas 5:31

Levi en de tollenaars

Levi heeft de dag van zijn leven. Vanmorgen nog zat hij voor het tolhuis belasting te innen voor zijn werkgevers, de Romeinen. Opeens was daar die man die hem zei: ‘Levi, volg mij!’ Waarom hij opstond? Levi weet het niet, maar hij voelde dat hij dit wilde: Jezus volgen. Het is de beslissing die zijn leven radicaal zal veranderen. Dat moet gevierd worden. Jezus is er, maar ook zijn vrienden en collega’s. Ja, het is goed. Maar de farizeeën en schriftgeleerden vinden het een schande. Jezus als Joodse rabbi zou toch beter moeten weten. Jezus antwoordt hun: ‘Jullie zouden de weg van de liefde moeten kennen. Ik ben er voor anderen om met hen deze weg te gaan.’

Om over door te praten

Heb jij weleens een radicale verandering in je leven ervaren?

(door drs. Wija van der Kaaden)

‘Ik verzeker jullie: alles wat jullie gedaan hebben voor een van de geringsten van mijn broeders of zusters, dat hebben jullie voor Mij gedaan.’ – Matteüs 25:41

De minste van mijn broeders Jezus vertelt deze gelijkenis vlak voor Hij voor de laatste keer met zijn vrienden de paasmaaltijd viert. Het raakt me dat de beide groepen die worden genoemd zich niet bewust zijn van wat ze gedaan hebben. De goede mensen deden het niet met voorbedachten rade, bijvoorbeeld om een plekje in de hemel te krijgen. Ze deden het vanuit hun mens-zijn, vanuit hun compassie met de ander. En de anderen lieten het niet bewust na vanuit kwade wil, ze stonden er niet bij stil, ze dachten er niet aan. De tekst is een appèl om te kijken met de ogen van Jezus: te kijken vanuit de liefde, te kijken met je hart! 

Luistertip

‘Als je geen liefde hebt voor elkaar’ (Hemelhoog 388) 

(door drs. Wija van der Kaaden)

Dan breekt je licht door als de dageraad, je zult spoedig herstellen. – Jesaja 58:8a

Dan breekt het licht door

Een tijdje terug passeerde ik een vrouw die op een stoeprand zat te bedelen. Haar gezicht was grauw en ze verschool zich achter haar hoofddoek. Ik stopte en vroeg hoe het met haar ging en waarmee ze geholpen zou zijn. Ik haalde de gevraagde boodschappen en bracht ze bij haar. Een glimp van licht viel over haar gezicht toen ze opkeek en glimlachte. Jesaja schrijft over licht dat aangaat. Licht dat doorbreekt als je je brood deelt met een hongerige, je huis openstelt voor iemand zonder huis en iemand kleedt zonder kleding. Gods recht breekt dan door. Zijn licht gaat aan. Er zit een felle ondertoon in de tekst. Je kunt vasten, allerlei geestelijke oefeningen doen, maar het licht breekt pas echt door als je recht doet. Dan geeft de Heer antwoord.

Opdracht

Kijk vandaag eens om je heen. Waar ben jij vandaag geroepen om recht te doen? 

Gebed

Geest van God, ga voor mij uit. Laat mij zien waar ik vandaag Gods licht kan brengen en voor wie ik er mag zijn. Amen

Weekthema: Kijk naar jezelf met eerlijke ogen

Waarschijnlijk heb je thuis een spiegel hangen. Het kan goed zijn om jezelf af en toe eens aan te kijken. Maar wat denk je dan? ‘Poeh, die wallen …’, ‘Tjonge … die neus ...’. Jezus nodigt ons uit om in de spiegel te kijken. Niet om te balen van je uiterlijk en te beoordelen wat er allemaal anders kan, maar om met een eerlijke blik naar binnen te keren. Een oprechte blik, gericht op waarheid. Dat is het werk van de Geest. Hij leert ons wat de waarheid is. Een van die waarheden is dat je door God gemaakt bent, naar zijn beeld. Een genadige en liefdevolle waarheid, of een scherpe omdat ze iets raakt wat niet goed gaat in je leven. Als je eerlijk in die spiegel durft te kijken, scherpt het je leven in werkt het misschien wel bevrijdend. Deze week kijken we naar onszelf met eerlijke ogen. Ons gebed is: ‘Geest van Waarheid, leer ons kijken met uw ogen.’

(door ds. Corine Zonnenberg)

Daarop zei Jezus tegen hem: ‘Ga weg, Satan! Want er staat geschreven: “Aanbid de Heer, uw God, vereer alleen Hem.”’ – Matteüs 4:10

Gods woorden als waarheid

Wat is waarheid? Geen gemakkelijke vraag. Want hoe ontdek je waarheid in een wereld vol fake news en nepaccounts? Tegenover waarheid staat de leugen, dat wat in strijd is met de waarheid. Je kunt het ene soms bijna niet meer onderscheiden van het andere. Maar wat doe je ertegen? We ontdekken in dit verhaal van Jezus dat we leugens kunnen bestrijden met de waarheid. Hoe? Jezus laat het hier zien. De duivel komt bij Jezus met zijn verdraaiingen. ‘Maak van deze stenen brood.’ ‘Kniel voor mij neer, dan krijg je alle koninkrijken in bezit.’ Jezus bestrijdt deze uitspraken met de woorden van God zelf. Hij citeert woorden uit het boek Deuteronomium. Gods woorden brengen de waarheid aan het licht. 

Denk eens na

Welke leugens sluipen ongemerkt jouw leven binnen? Welke woorden van God zou je daar tegenover kunnen zetten?

(door ds. Corine Zonneberg)

Verwijder eerst de balk uit je eigen oog, pas dan zul je scherp genoeg zien. – Lucas 6:42b

De splinter en de balk

Deze week hebben we het over het kijken met eerlijke ogen en willen we onszelf in de spiegel aankijken. Maar in alle eerlijkheid is het soms gemakkelijker om een ander een spiegel voor te houden dan om er zelf in te kijken, nietwaar? Je kunt moeiteloos aanwijzen wat er misgaat in deze wereld en om ons heen. Als diegene het nu eens anders aan zou pakken … of als die ander daar nu eens op zou letten … dan zou de wereld een betere plek zijn. We kijken sneller naar een ander dan naar onszelf. En soms gebruiken we God daarbij. De bijbelteksten slingeren we over de schutting. Maar Jezus daagt ons uit: begin eens met zelf in de spiegel te kijken. Eerst de splinter uit je eigen oog.

Opdracht

Oefen er eens mee: welke oordelen heb jij over een ander? Leg ze ook eens bij jezelf neer, wat zegt het misschien wel over jezelf?

(door ds. Corine Zonneberg)

’Wie van jullie zonder zonde is, laat die als eerste een steen naar haar werpen.’ – Johannes 8:7b

Schieten en zelf buiten schot blijven

Gratis schieten en zelf buiten schot blijven. Dat is wat er hier gebeurt. Er wordt een vrouw bij Jezus gebracht en de menigte heeft haar oordeel al klaar: overspel, overtreding van de wet, dus steniging. Toch? Een oordeel begint vaak bij een mening die je hebt over een ander. Een mening die je vanuit jouw beeld hebt gecreëerd, waarbij je de ander de maat neemt. Oordelen zeggen daarmee soms meer over onszelf dan over de ander. In dit verhaal gaat het nog verder. Oordelen wordt veroordelen. Veroordelen is vernietigend. Gratis schieten en zelf buiten schot blijven. En juist daar prikt Jezus doorheen met zijn antwoord. Laat diegene maar schieten die eerst naar zichzelf durft te kijken. Eerst jezelf onder de loep. Dan pas de ander. Het oordeel begint bij jezelf.

Vraag

Wat valt je op aan de reactie van Jezus? Heeft Hij ook een oordeel? Wat zegt zijn reactie over hoe Hij naar jouw fouten kijkt?

(door ds. Corine Zonneberg)

Reinig eerst de binnenkant van de beker, dan wordt de buitenkant vanzelf ook schoon. – Matteüs 23:26

Een kameel inslikken

Lees het gedeelte nog eens of lees heel hoofdstuk 23. Probeer je eens een voorstelling te maken van wat daar gebeurt. De schriftgeleerden en farizeeën staan tussen de menigte. Ze hebben zojuist een flink debat met Jezus gehad. Jezus had hen met de mond vol tanden laten staan. Zo zelfs, dat niemand hem meer een vraag durft te stellen (22:46). En dan neemt Jezus zelf het woord en begint een preek tegen alle mensen die zich ondertussen hebben verzameld. Een preek waarbij de schriftgeleerden en farizeeën er zeer slecht vanaf komen. Hoe verder je leest, hoe feller Jezus wordt. Jezus is woedend. Ze zijn niet rechtvaardig, barmhartig en trouw. Het zijn eigenschappen die voor Jezus zwaar wegen. Recht doen. Trouw zijn. Zorg dragen voor de ander.

Opdracht

Denk eens na over hoe Jezus vandaag zou preken in onze maatschappij. Hoe zou Hij vinden dat wij scoren als het gaat om rechtvaardigheid, barmhartigheid en trouw?

(door ds. Corine Zonneberg)

De Heer draaide zich om en keek Petrus aan. – Lucas 22:61a

Angst

Het is Petrus, een van de beste vrienden van Jezus, die Hem verraadt. Buiten klinkt het tot drie keer toe: ‘Die Jezus? Die ken ik niet.’ Het is een leugen om er zelf beter vanaf te komen. We hebben het zelf ook weleens gedaan: en leugentje om bestwil. Achter een leugen zit vaak angst. Bij Petrus in ieder geval wel. Hij is bang dat ze hem ook oppakken, net als Jezus. Die angst is zo groot dat hij niet durft te zeggen dat Jezus zijn vriend is. Angst zorgt ervoor dat we soms keuzes maken waarmee we anderen of hun vertrouwen beschadigen. Maar Jezus reageert vol liefde. Petrus heeft niet afgedaan. Die vriendschap kan wel tegen een stootje. Jezus kent ook jou. Hij kent je angsten, je fouten. Maar als Hij naar je kijkt klinkt daar geen afwijzing. Nee, het is een blik vol liefde.

Vraag

Welke angsten wil jij vandaag in gebed bij Jezus brengen? 

(door ds. Corine Zonneberg)

Doorgrond mij, God, en ken mijn hart. – Psalm 139:23a

Een God die je kent

Een God die alles weet. Alles van je ziet. En je helemaal kent. Hoe vind je dat? Misschien vind je het benauwend. We zijn als mensen toch ook wel gesteld op onze privacy. Moet God echt alles van ons weten? Maar dat bedoelt David hier niet. Het is een verlangen. Doorgrond mij, ken mij. Als mens willen we graag gekend worden, willen we geliefd zijn. We kunnen dat zoeken op allerlei plekken en soms verliezen we ons in hobby’s, spullen, carrières of relaties. Maar David keert zich naar God: Ik wil door U gekend worden. Waar zoek jij erkenning en liefde? Zoek het bij God. Bid met David mee vandaag: doorgrond mij God. Wees dicht bij mij. Leid mijn weg zodat ik de goede kant op loop.

Opdracht

Schrijf je eigen psalm aan God, of doe het met een groepje. Schrijf allemaal een stukje van een psalm en voeg het samen.

(door ds. Corine Zonneberg)

Het water dat Ik geef, zal in hem een bron worden waaruit water opwelt dat eeuwig leven geeft. – Johannes 4:14b

Levend water

Misschien ben je weleens bij de bron van een rivier geweest. Sommige rivieren ontspringen in de bergen; uit de rotsen perst zich een krachtige stroom naar buiten als een waterval. Andere rivieren beginnen bijna onzichtbaar; het water welt stilletjes op uit de grond en maakt een stroompje. Verschillende stroompjes vormen samen een beek en uiteindelijk een rivier. Jezus vergelijkt het leven van zijn volgelingen met een bron. Het water komt van binnenuit. Diep vanbinnen zijn we met Hem verbonden. Daar ontvangen we het levende water van vergeving en vernieuwing. Dat kan geen geheim blijven. Het komt eruit. Bij de een in enthousiaste, klaterende woorden. Bij de ander in stille daden van liefde en zorg. Samen vormen we die machtige rivier van God. 

Gebed

Liefdevolle Vader,

U bent de overvloeiende bron van levenen uw Zoon Jezus opent ons de ogenvoor uw werk in ons en om ons heen. Versterk onze innerlijke band met U,zodat wij een kleine bron van leven wordenvoor de mensen om ons heen.Als onze ziel voelt als verdroogde aarde,stort dan uw levend water in ons uit, zodat we groeien en vrucht dragen,door de kracht van uw Geest.

Amen

Weekthema: Kijk naar Gods koninkrijk om je heen

Een paar jaar geleden waren wij in het oude stadje Rhodos. We stonden parallel geparkeerd. Ik keek in mijn zijspiegel en wilde de weg opdraaien. Maar ik had de situatie niet goed ingeschat. Twee jonge Grieken op een brommer moesten voor mij uitwijken. “Vlépo, vlépo!!” schreeuwden ze boos in mijn richting. “Kijk, kijk!" “Kijk!” zegt Jezus tegen zijn discipelen. Kijk anders, zodat je de tekenen van het koninkrijk niet mist. Wij richten ons vaak op spectaculaire en grootschalige dingen. Maar Jezus vestigt onze aandacht op het kleine, verachte en onverwachte. Op een zijspiegel staat weleens: “Pas op, de dingen lijken kleiner dan ze in werkelijkheid zijn.” Zo is het ook met het koninkrijk. Het lijkt misschien ver weg, maar het is dichterbij dan je denkt.

(door ds. Wilbert van Saane)

Het wordt een boom, en de vogels van de hemel komen nestelen in de takken. – Matteüs 13:32b

SchuilplaatsEr komt een vogel aangevlogen. Hij vindt een plekje in een struik, veilig verstopt tussen de bladeren. Een poosje later vliegt hij in een oogwenk weer uit, op weg naar de volgende taak. In de gelijkenis betekent het woordje ‘nestelen’ rust en veiligheid vinden, een poosje in een schuilplaats verblijven. Daar hoef je niet bang te zijn voor roofdieren. Je kunt op adem komen. Als volgelingen van Jezus kunnen wij zo’n schuilplaats voor anderen zijn. Open armen en een luisterend oor. Jezus vergelijkt het met een mosterdplant. Dat is een stevig en bedrijvig ecosysteem. Een veilige plek waar mensen troost en nieuwe moed vinden.

Vraag

Is er iemand die jou nodig heeft deze week, voor wie je een schuilplaats kunt zijn?

(door Wilbert van Saane)

Schep, o God, een zuiver hart in mij, vernieuw mijn geest, maak mij standvastig ... – Psalm 51:12

Gedeelde smartIn Beiroet, waar ik werk, kom je dagelijks bedelaars tegen. Meestal vragen ze met een smekende blik om geld. Maar soms zie je een groepje aan de zijkant van de weg zitten voor een maaltijd. Er wordt brood rondgedeeld. Zo is het ook in deze psalm. Eerst roepen we met een gebroken hart om genade. ‘Schep, O God, een zuiver hart in mij.’ Als we Gods vergeving dan ontvangen, willen we het ook met anderen delen. ‘Dan wil ik verdwaalden uw wegen leren.’ Alleen vanuit een ervaring van gebrokenheid en vergeving kunnen we anderen wijzen op Gods liefde. Niet vanuit de hoogte maar vanuit gedeelde pijn. De Sri Lankese theoloog D.T. Niles zei het zo: “Evangelisatie is als de ene bedelaar die de andere vertelt waar hij eten kan krijgen.” 

Tip

Neem een moment om God te danken voor het kruis van Christus, de bron van vergeving.

(door Wilbert van Saane)

Hij zei hun: “Gaan jullie ook maar naar de wijngaard.” – Matteüs 20:7b

Werkers in het koninkrijkIn het Midden-Oosten zie je op rotondes en pleinen nog steeds groepjes dagloners. Soms stopt een auto en wenkt de chauffeur hen. Hij heeft een klus. Gelukkig, want ze hebben het werk nodig, anders komt er thuis geen brood op de plank. De landheer in de gelijkenis zoekt ‘s morgens vroeg arbeiders. Hij ziet dat er nog velen staan zonder werk. Dat laat hem niet los. Een paar uur later gaat hij terug en nodigt anderen uit. Zo gaat het door tot het einde van de dag. Hij geeft hen geen aalmoes maar de kans om een eerlijk dagloon te verdienen. Zo zoekt God ons op en nodigt ons uit om in dienst van het koninkrijk te komen. Er is plek voor ons allemaal, of we nu vroeg of laat komen. 

Vraag

Tot welke taak in Gods koninkrijk word jij geroepen?

(door Wilbert van Saane)

Maar weet wel: het koninkrijk van God ligt binnen uw bereik. – Lucas 17:21b

Verkeerde vragenHoe lang duurt het nog tot het koninkrijk van God komt? Kunnen we die tijd afmeten aan bepaalde zichtbare tekenen, zoals oorlogen en aardbevingen? Met deze vragen zitten wij op het verkeerde spoor. Het koninkrijk van God is niet alleen iets van de toekomst maar juist ook van het hier en nu. Het brak door in het kruis en de opstanding van Christus. Het is ook vandaag nog onder ons, als het Woord klinkt en de Geest aan het werk is. We kunnen het niet met wetenschappelijke waarnemingen vaststellen. We ontdekken het in de persoonlijke relatie met Jezus, de Koning. Waar de Koning is, daar is ook het koninkrijk.

Vraag

Wat verandert er als wij het hier en nu als ‘messiaanse tijd’ gaan zien?

(door Wilbert van Saane)

Jezus nam de broden, sprak het dankgebed uit en verdeelde het brood onder de mensen die er zaten. – Johannes 6:11aDelenOok vandaag lijden er mensen honger. Dat is triest, want er is voldoende voedsel op de wereld. In het ene land puilen de supermarkten uit, ergens anders staan mensen uren in de rij voor een schamel bord soep. Voedseltekorten ontstaan als mensen weigeren te delen. Waar honger heerst, woeden vaak conflicten. Denk maar aan Darfoer, Gaza en Jemen. Jezus leert ons om te delen. De discipelen zagen alleen de wetten van vraag en aanbod. Maar Jezus zei: “Ga allemaal bij elkaar zitten.” Hij sprak een dankgebed uit en deelde het voedsel rond. Er was genoeg voor duizenden. Een teken van zijn gekruisigde en opgestane lichaam, het brood des levens. Ook vandaag is er genoeg geestelijk en lichamelijk voedsel voor iedereen. Wij mogen Jezus helpen uitdelen. 

Opdracht

Laten we vandaag bidden om vrede en recht op plaatsen waar nu nog oorlog en honger heersen.

(door Wilbert van Saane)

Gelukkig de barmhartigen, want zij zullen barmhartigheid ondervinden. – Matteüs 5:7

BarmhartigheidDe cultuur van een land lees je af aan de inwoners. Hoe ze zich kleden, wat ze eten en wat voor muziek ze maken. Zo is het ook met het koninkrijk van God. Je ziet aan de burgers wat voor rijk dat is. Een van de kenmerken van het koninkrijk is barmhartigheid. Dat is niet iets neerbuigends. Integendeel, het gaat juist om het respecteren van de ander. Je hebt het goede voor de ander op het oog. Je doet wat je kunt om te helpen. Mensen van het koninkrijk weten wat het is om barmhartig te zijn, maar ook om het te ontvangen. Dat is misschien nog moeilijker, want dan zijn we kwetsbaar. Toch is het essentieel. Het koninkrijk is een zaak van barmhartigheid geven en ontvangen. 

Vraag

Welke andere kenmerken van het koninkrijk vinden we in de zaligsprekingen?

(door Wilbert van Saane)

Maar uit de stronk van Isaï schiet een telg op, een scheut van zijn wortels komt tot bloei. – Jesaja 11:1

Vergeving zorgt voor een doorbraakEen stronk lijkt dood. Toch breekt er iets door: een scheut. Zo werkt vergeving. Waar wij elkaar of onszelf afgezaagd hebben, plant God toekomst. De Geest rust op de Nakomeling die niet oordeelt op uiterlijk of gerucht maar recht doet. Vergeving verandert ons samenleven: angst ontspant, vijanden worden buren. Begin klein. Een spruit is fragiel maar vasthoudend. Hoed haar. Blijf niet staren naar littekens van de stronk, maar kijk vooruit naar de vrucht. Kijk met ogen van een tuinier: wat kan hier, met zorg en tijd, nog groeien? In Christus begint het al. Laat zijn blik jouw blik worden. Vergeving blijkt de scheppende kracht die dode wortels toch weer vruchtbaar maakt.Vraag

Welke relatie zou jij vandaag met nieuwe ogen kunnen bekijken?

Gebed

God van nieuw begin, laat ons oefenen in vergeving.Maak ons vrij van harde oordelen, schep een open ruimte in ons voor een nieuwe toekomst.

Amen

Weekthema: Kijk met ogen vol vergevingVergeving is bevrijdend. Schuld en schaamte kunnen ons gevangenhouden, maar Jezus nodigt uit tot een nieuwe weg. Vergeving is geen oppervlakkig vergeten, maar een doorleefd gebaar dat toekomst opent. Ze is ook nooit vrijblijvend: ze vraagt om onze bereidheid tot verzoening, met onszelf, met de ander en met God. In deze week kijken we met de ogen van Jezus. Ogen die niet blijven steken in verwijt, maar die ruimte scheppen voor herstel. Ogen die durven zien waar nieuw leven kan ontspringen, zelfs uit wat dood en vastgelopen leek. Zo werkt Gods Geest vernieuwend en leren wij zelf ook anders te kijken. We kiezen vandaag welke stem we ruimte geven — de aanklager, of de Stem die zegt: ‘Sta op. Ga verder. Ik ben met je.’

(door ds. Joost Röselaers)

Zijn vader zag hem in de verte al aankomen. Hij kreeg medelijden en rende op zijn zoon af, viel hem om de hals en kuste hem. – Lucas 15:20

Het feest van thuiskomst De vader ziet zijn verloren zoon nog in de verte en rent hem tegemoet. Dat is de kern van vergeving: niet de balans opmaken maar een deur openen. Thuiskomen is hier geen beloning maar een geschenk. De oudste blijft buiten met een scherp gevoel voor rechtvaardigheid. Herkenbaar. Toch wordt de oudste zoon niet vergeten. De Vader gaat ook naar hem toe. Ook zijn moeite wordt gezien. Vergeving betekent niet dat rechtvaardigheid wegvalt, maar dat er iets groters meespeelt: de vreugde om een nieuw begin. Het feest dat de vader aanricht is een teken van Gods koninkrijk: waar mensen zich verloren wanen, opent God een weg naar herstel. Thuis is geen beloning maar oorsprong.

Vraag

Met wie zou jij opnieuw feest kunnen vieren, na jaren van verwijdering?

(door ds. Joost Röselaers)

Zijn leerlingen vroegen: ‘Rabbi, hoe komt het dat hij blind was toen hij geboren werd? Heeft hij zelf gezondigd of zijn ouders?’ ‘Hij niet en zijn ouders ook niet’, was het antwoord van Jezus, ‘maar Gods werk moet door hem zichtbaar worden.’ – Johannes 9:2-3

Gezien vóór je ziet De leerlingen zoeken oorzaken. Wie heeft gezondigd: deze man of zijn ouders? Jezus zoekt de mens. Hij ziet de blinde, niet zijn dossier. Terwijl omstanders discussiëren, groeit zijn stem: ‘Eén ding weet ik: ik was blind en nu zie ik.’ Het gaat niet om schuldigen aanwijzen, maar om zichtbaar maken wat God nu kan doen. De blinde gaat zien, maar ook de samenleving wordt uitgedaagd: niet alles is terug te voeren op fouten of tekort. Vergeving werkt zo: je wordt gezien vóór je het allemaal snapt. Schaamte verliest haar greep. Je gaat spreken, voorzichtig eerst, dan vrijmoediger. Houd je daaraan vast: je bent gezien door Jezus. Dat is het begin van zien. Het opent een ander perspectief: niet het verleden bepaalt de toekomst, maar de hoop dat er nieuwe ogen geopend worden. 

Vraag

Probeer een vastgelopen situatie (in de samenleving, in je eigen omgeving) met de ogen van Jezus te zien: zonder oordeel, afwachtend. Welke situatie komt bij je op?

(door ds. Joost Röselaers)

Jezus zei: ‘Hoed mijn schapen’, en voor de derde maal vroeg Hij hem: ‘Simon, zoon van Johannes, houd je van Me?’ – Johannes 21:16-17

Meer dan je misstap Petrus heeft Jezus verloochend, en toch klinkt drie keer die vraag: ‘Heb je Mij lief?’ Jezus veegt zijn verleden niet weg, maar geeft hem een nieuwe opdracht: ‘Weid mijn schapen.’ Vergeving maakt niet klein, ze maakt verantwoordelijk. Petrus wordt niet teruggezet maar vooruitgezonden. Vergeving betekent hier niet dat de pijn wordt vergeten, maar dat er toekomst mogelijk blijft. Liefde wordt niet gemeten aan foutloos verleden, maar aan bereidheid om zorg te dragen nu. Voor ons kan dit bevrijdend zijn: falen hoeft niet het laatste woord te zijn. Vergeving nodigt ons uit om op te staan en opnieuw verantwoordelijkheid te nemen. Zo werkt de Geest: Hij tilt je op en geeft je mensen te dragen. Jij bent meer dan je misstap. Volg Mij – ook als je nog wankel loopt. 

Vraag

Welke ervaringen van mislukking of tekortschieten maken dat je jezelf klein voelt? Hoe kan het verhaal van Jezus je helpen om opnieuw kracht en hoop te vinden?

(door ds. Joost Röselaers)

En hij zei: ‘Jezus, denk aan mij wanneer U in uw koninkrijk komt.’ Jezus antwoordde: ‘Ik verzeker je: nog vandaag zul je met Mij in het paradijs zijn.’ – Lucas 23:42

Vergeving aan het kruisAan het kruis bidt Jezus: ‘Vader, vergeef het hun, want ze weten niet wat ze doen.’ Een man naast Hem grijpt die ruimte: ‘Denk aan mij.’ Zelfs in het uur van uiterste vernedering en pijn spreekt Jezus woorden van barmhartigheid. Dat is geen goedpraten van onrecht, maar een radicale keuze om het kwaad niet het laatste woord te gunnen. Vergeving doorbreekt de logica van vergelding. Ze opent een ander verhaal, waarin mensen niet gevangen blijven in hun fouten, maar aangesproken blijven als kinderen van God. Dit kruiswoord is een oproep om zelf ook die weg te zoeken, hoe moeilijk dat soms ook is. VraagVoor wie zou jij vandaag een kort gebed van vergeving kunnen bidden?

(door ds. Joost Röselaers)

Vergeef ons onze schulden, zoals ook wij vergeven wie ons iets schuldig is. – Matteüs 6:12

Vergeven als ademhalen ‘Vergeef ons… zoals ook wij vergeven.’ Geen dreigement maar een ritme. In- en uitademen. Ontvangen en doorgeven. In het Onze Vader wordt vergeving niet een optie maar een dagelijkse oefening. Ze verbindt ons met God én met elkaar. Bidden om vergeving leert ons eerlijk kijken naar ons eigen tekort, zonder dat dit verlamt. Als je vastzit, stokt de adem. Vergeving is niet goedpraten, maar loslaten wat je wurgt. Oefen micro-vergevingen: irritaties, oude prikkels, het zinnetje dat bleef hangen. Bid voor dat wat je moeilijk vindt. Vraag om de zachtmoedigheid die niet zwak is maar bevrijdend. Vandaag: kleine stappen, grote ruimte. Zo wordt vergeving een ritme, ingebed in het gebed om brood, om koninkrijk, om bevrijding. 

TipBid het Onze Vader langzaam. Pauzeer bij ‘zoals ook wij vergeven’. Noem één naam.

(door ds. Joost Röselaers)

Zolang ik zweeg, teerden mijn botten weg, kreunend leed ik, de hele dag. – Psalm 32:3

De bevrijding van eerlijkheidGelukkig wie vergeving ontvangt. David beschrijft hoe zwijgen kraakt in je botten. Bekennen is geen vernedering maar bevrijding. Je stapt uit je schuilplaats van ontkenning en vindt een Schuilplaats die zingt. ‘U bent mijn toevlucht.’ Vergeving is waarheid ontmoet door liefde. Dan wordt het stil. Dat schept ruimte om op adem te komen. Je krijgt weer de moed om te zingen. Laat je omgeven door liederen van bevrijding. Het geluk hier is niet luid; het is diep verscholen in je. Vergeving opent een toekomst die niet door het verleden wordt dichtgetimmerd. Wie zich daarvoor openstelt, staat op met nieuwe kracht om verder te gaan.

TipPlan 10 stille minuten. Leg neer wat knelt. Vraag om ruimte, en om een lied van bevrijding voor jou.

(door ds. Joost Röselaers)

Wie is een God als U, die schuld vergeeft. – Micha 7:18God biedt perspectiefNeem een moment om stil te staan bij de woorden van de profeet Micha. ‘Wie is een God als U, die vergeeft.’ Woorden vol verwondering, vreugde, dankbaarheid. Waar zouden we zijn als er geen vergeving, geen nieuw begin, mogelijk zou zijn? Voor Micha is vergeving onlosmakelijk verbonden met Gods trouw: God laat niet los wat zijn hand aan ons begonnen is. Daarom schenkt Hij – na berouw – vergeving. God biedt perspectief. Dat is kostbaar en bijzonder! Reden om God te prijzen. Jezus voegt daaraan toe dat ook wij elkaar mogen vergeven. Dat is spannend en lukt ook niet altijd. Het vraagt om tijd, moed en vertrouwen van beide partijen. Waar vergeving wel wordt gevonden, stap voor stap, ontstaat nieuwe ruimte, wordt het lichter. VraagWaar denk je aan bij het woord ‘vergeving’? Wie heb je zelf weleens vergeven? GebedGod van genade, wie is een God zoals U? Wat een zegen dat U mij liefhebt!Ik wil U danken dat ik elke keer opnieuw uw onvoorwaardelijke liefde, uw genade, mag ontvangen. Ik wil U danken dat uw liefde voor mij groot is, dat U niet loslaat, ook niet als ik U loslaat. Ik wil U bidden of ik vanuit die liefde mag leven, liefdevol kan kijken naar mijn medemens. God van genade, geef mij vergevende ogen naar de ander, geef ons vergevende ogen voor elkaar.Amen

Weekthema: Kijk met moedige ogen: de weg naar het kruisOp weg naar Pasen komen we elke dag dichter bij het kruis. In de verhalen die klinken wordt de sfeer grimmiger en wordt de weg die Jezus gaat moeilijker en gevaarlijker. Te midden van alle tegenwerking blijft Jezus spreken over Gods belofte en maakt Hij zichtbaar wat dat betekent: liefde, leven en verbondenheid. Waar haalt hij de kracht vandaan? Jezus blijft dicht bij God, zoekt Hem elke keer weer op. Zo vindt Hij de kracht om Gods liefde zichtbaar te maken tot het uiterste. Jezus laat zien dat Gods weg niet doodloopt, maar uitloopt op leven. Wij mogen ons aangemoedigd én gesterkt weten door de Geest om die weg te volgen. Om te midden van duisternis, tegenkracht en onzekerheid, te geloven in leven, in licht!(door ds. Erica Hoebe)

‘Hosanna voor de Zoon van David!’ – Matteüs 21:15

Jezus reinigt de tempelHosanna (Hosha Na) is een joodse liturgische term die veel terugkomt in gebeden en psalmen. Ook vandaag klinkt hij uit de mond van kinderen die zien hoe Jezus mensen geneest. De uitroep kent een dubbele betekenis. Ze kan duiden op lof en bewondering. Maar tegelijkertijd kan de uitroep ‘Hosanna’ ook ‘Help toch!’ of ‘Verlos ons toch!’ betekenen. Beide elementen klinken vandaag door. Enerzijds de lof en bewondering voor Hem die zoveel wonderen heeft gedaan, anderzijds de roep om hulp, om bevrijding. Niet iedereen stemt in met het Hosanna, er is ook onbegrip en boosheid. ‘Wie is die man?’ vragen de mensen zich af. 

VraagWie is Jezus voor jou? Kun je dat verwoorden aan de hand van drie woorden?

(door ds. Erica Hoebe)

... want ze waren bang voor de reactie van het volk. – Lucas 22:2

Het complot tegen Jezus

Opzettelijk willen de hogepriesters en schriftgeleerden het plan verborgen houden. Jezus moet voorgoed zwijgen, maar het moet heimelijk, het mag niet aan het licht komen. Terwijl Jezus juist degene is die zoveel aan het licht brengt, mensen – weer – in het licht zet, die zegt ‘Ik ben het licht’. Hij is niet van het verborgene. Hij spreekt en verricht zijn daden waar iedereen het kan zien en horen. De Geest spoort ons aan om zelf tot licht te zijn én – als het donker of angstig is in ons leven – plaatsen van licht te zoeken. Die zijn er: in kerken en huiskamers, in de natuur of op het dorpsplein. Plekken waar mensen ervaren: ik word gezien, ik mag er zijn. 

Luistertip

In de podcast ‘Vindplaats’ word je meegenomen naar plaatsen waar het, soms te midden van duisternis, even licht wordt, of lichter voelt. Plaatsen waar mensen geraakt worden door God of elkaar. Beluister de podcast via petrus.protestantsekerk.nl/vindplaats

(door ds. Erica Hoebe)

Wat Ik voor jullie heb gedaan, moeten jullie ook doen. – Johannes 13:15

De voetwassingHeb je weleens iemands voeten gewassen? In onze gemeente doen we dat in de dienst van Witte Donderdag, en ik ervaar het als een kwetsbare en intieme handeling. Dat iemand anders knielt en jouw voeten wast. Het maakt elke keer weer indruk. Voetwassing is slavenwerk. Daarom vindt Petrus het niks als Jezus zijn voeten wast, dan zijn de verhoudingen immers verkeerd. Dat is de wereld omgekeerd! Jezus wast zijn voeten en in de handeling ervaart Petrus aan den lijve Gods bevrijding. Bij God is ieder mens van waarde, ieder mens is een kind van Hem, niet meer of minder dan de ander. Een belofte die wij met hulp van de Geest elke dag mogen waarmaken in ons doen en laten. 

Luistertip

‘Deze wereld omgekeerd’ van Huub Oosterhuis (via petrus.protestantsekerk.nl/deze-wereld-omgekeerd)

(door ds. Erica Hoebe)

... sprak het zegengebed uit … – Matteüs 26:26

Het laatste avondmaal

Jezus weet dat zijn dood dichterbij komt en zit met zijn vrienden rond de tafel tijdens het pesachfeest, het feest van bevrijding uit het angstland, van doortocht naar nieuw leven. Hij breekt het brood en schenkt de wijn, maar niet zonder dat Hij God dankt en vraagt om een zegen. Ook zingen ze samen, de lofzang op Gods liefde en trouw. Te midden van alle zorgen en onzekerheid blijft Jezus God opzoeken, deelt Hij biddend en zingend zijn geloof, zijn hoop en zijn liefde. Lukt het ons om, ook als het moeilijk is, dicht bij God te blijven? Samen zingen of bidden kan dan kracht en hoop geven. Dat kan bijvoorbeeld bij een avondgebed of vesper in de buurt. 

Luistertip

‘Laatste avondmaal’ van Make Some Noise Kids (via petrus.protestantsekerk.nl/laatste-avondmaal)

(door ds. Erica Hoebe)

‘Deze ziekte van Lazarus loopt niet uit op de dood, maar op de eer van God, zodat de zoon van God geëerd zal worden.’ – Johannes 11:4

Lazarus uit de dood opgewektWat een wonderlijk verhaal! Is het écht gebeurd of moeten we het figuurlijk lezen? Als we bij die vraag stil blijven staan, missen we waar het ten diepste om gaat. Jezus zelf geeft aan waar deze gebeurtenis op uitloopt: we ontdekken opnieuw wie Jezus is. Hij is de opstanding en het leven. Hij verandert chaos in toekomst en leven. We begrijpen niet hóe het kan, maar zien wel hoe het mensen redt, hoe mensen weer opstaan en leven … En dát: zorgen dat mensen kunnen opstaan en leven, is wat Jezus ons leert. Hij die de opstanding en het leven is, laat ons zien hoe wij medemens kunnen zijn. 

VraagNiet alles kun je begrijpen of verklaren. Noem je het dan ‘toeval’ of zeg je ‘Het valt me toe?’

(door ds. Erica Hoebe)

Hij was een man die het lijden kende. – Jesaja 53:3

De lijdende dienaar

Wat zijn de woorden van Jesaja voor velen troostrijk. In de wereld lijkt het soms of je alleen meetelt als je jong en veerkrachtig bent, succesvol en gezond. De werkelijkheid is weerbarstiger en voor veel mensen is het leven moeilijk. Voor sommigen voelt het alsof ze er niet meer bij horen in de maatschappij, niet meetellen. De profetie over een dienaar die deelt in het lijden, geeft velen troost. God ziet en kent ons lijden, we zijn niet alleen. De woorden zijn ook hoopvol. Jesaja spreekt van recht en van licht. Er is perspectief. Het zijn ook woorden die ons aansporen om verder te kijken dan een eerste blik. Nemen we genoeg tijd om elkaar écht te zien?!

Tip

‘De kruisiging’ van Matthias Grünewald (Museum Unterlinden in Colmar, Frankrijk) is een indrukwekkende uitbeelding van lijden, dat al eeuwen mensen troost én hoop geeft.

(door ds. Erica Hoebe)

‘Gezegend Hij die komt in de naam van de Heer. Hosanna in de hoogste hemel!’ – Matteüs 21:9

De koning komtDe laatste week van Jezus’ leven begint met de intocht in Jeruzalem. De mensen die Jezus ontvangen juichen Hem toe en zwaaien met palmtakken: ‘Hosanna voor de Zoon van David! Gezegend Hij die komt in de naam van de Heer!’ Er leven grote verwachtingen van wat Jezus gaat doen. Maar juist in de komende dagen blijkt dat veel verwachtingen over Jezus moeten worden bijgesteld. De feestelijke intocht loopt uit op het kruis. De manier waarop Jezus de stad binnengaat maakt veel duidelijk over zijn missie. Hij zit niet hoog te paard of in een strijdwagen. Hij rijdt op een ezel. Mattheüs herinnert ons daarbij aan woorden van Zacharia: ‘Nederig komt Hij aanrijden op een ezel. (…) Hij zal vrede stichten tussen de volken.’ Jezus komt in nederigheid dichtbij, als de koning van de vrede.

Vraag(Hoe) is jouw beeld van Jezus in de loop van je leven veranderd?

GebedHeer, maak mij een instrument van uw vrede.Laat mij liefde brengen, daar waar haat is;en verzoening waar tweedracht heerst;geloof waar twijfel is;hoop waar wanhoop is;licht waar duisternis is;vreugde waar droefheid is.Almachtige God, geef dat ik meer zoek:te troosten dan om zelf getroost te worden;begrip te tonen dan om zelf begrepen te worden;liefde te schenken dan om zelf liefde te ontvangen.Want als we geven ontvangen we;als we vergeving schenken ontvangen we vergeving;als we sterven, worden we geboren tot eeuwig leven.

Amen(Franciscus van Assisi)

Weekthema: Stille WeekIn de Stille of Goede Week volgen we Jezus op zijn weg van lijden en sterven. Het evangelie waarin deze weg wordt getekend, gebruikt dan grote woorden: lijden, overgave, liefde, verraad en dood. Het zijn begrippen waarop ons verstand stukbreekt. En toch laten we ons er elk jaar opnieuw door stilzetten, omdat we geloven dat in de weg van Christus voor ons redding ligt.Zoek deze week bewust naar momenten om de haast en de ruis van alledag achter je te laten en je te richten op het evangelie.

Ik wil mij gaan vertroosten in ’t lijden van mijn Heer,die zelf bedroefd ten dode, terneer boog keer op keeren zocht in zijn ellende naar troost om voort te gaan, tot Hem wil ik mij wenden – o Jesu, zie mij aan.(Lied 562, vers 1)

(door ds. Marco Batenburg)

Maria nam een kruikje vol kostbare, zuivere nardusolie, zalfde daarmee de voeten van Jezus en droogde ze af met haar haar. – Johannes 12:3

Verspilling?In Betanië breekt Maria een kruik vol kostbare nardusolie en zalft Jezus’ voeten. Is dat geen verspilling? De olie was kostbaar en zo’n groot bedrag had toch wel beter besteed kunnen worden? Maar Maria kijkt met andere ogen. Voor haar is niets te kostbaar om aan Jezus te geven nu het einde van zijn leven nadert. Zij begrijpt dat liefde geen berekening kent. Wat voor mensen dwaas of verkwistend lijkt, blijkt in Gods ogen kostbaar en zinvol. Als dat ergens zichtbaar wordt, dan in Jezus’ eigen daad van ‘verspilling’. Hij betaalt straks de hoogste prijs: zijn leven. Uit overvloedige liefde schenkt Hij zichzelf.

VraagHoe maak jij de liefde voor Jezus vandaag concreet?

(door ds. Marco Batenburg)

Werkelijk, Ik verzeker u, als een graankorrel niet in de aarde valt en sterft, blijft het één graankorrel, maar wanneer hij sterft brengt hij veel vruchten voort. – Johannes 12:24

Als een graankorrelJezus spreekt hier over zijn verheerlijking. Daarbij denk je als vanzelf aan woorden als glorie en succes. Maar in het evangelie van Johannes wordt de verheerlijking van Jezus allereerst verbonden met zijn ondergang, zijn vernedering. Nog even en Jezus wordt als een graankorrel gezaaid in de aarde. Alles moet Hij loslaten. Daar is weinig heerlijkheid aan te zien, maar juist zo kan er overvloedig vrucht komen. Hij wordt tot bron van geloof, hoop en liefde.

Om over na te denken

Jezus verbindt in dit gedeelte zijn eigen weg met die van zijn volgelingen. Alleen door Jezus te volgen in zijn weg van overgave en loslaten, kunnen wij vrucht dragen. Wat betekent dat voor jou? Durf je het aan?

(door ds. Marco Batenburg)

Onder het eten zei Hij tegen hen: ‘Ik verzeker jullie: een van jullie zal Mij uitleveren.’ – Matteüs 26:21

Verraden door een vriendVerraden en verraden worden is iets vreselijks. De naam van Judas is dan ook voor altijd besmet geraakt. Hij is in het evangelie degene die Jezus gaat overleveren. De maat is voor hem vol wanneer hij begrijpt dat Jezus echt op weg is naar de dood. Dat zijn rijk niet wordt gevestigd met wapens en machtsdenken, maar door lijden en kruis heen. Daarop gaat Judas naar de hogepriesters en verraadt Jezus voor een spotprijs. Maar als Jezus bij de Pesachmaaltijd vertelt dat één van de leerlingen Hem zal verraden, vragen alle leerlingen zich af of zij het zullen zijn. In de omgang met Jezus hadden ze zichzelf beter leren kennen, ook in hun donkere kanten. En het kan niet anders, of dat werkt iets uit. Bijvoorbeeld in hoe we omgaan met mensen die een misstap begaan, hoe zwaar deze ook is.

Vraag

Denk vandaag eens na over de volgende uitspraak: ‘Judas handelt tegen de wil van God in, maar doet tegelijk ook dat wat naar Gods wil moet gebeuren.’

(door ds. Marco Batenburg)

Hij begon de voeten van zijn leerlingen te wassen, en droogde ze af met de doek die Hij omgeslagen had. – Johannes 13:5

DienstbaarheidTijdens de paasmaaltijd wast Jezus de voeten van zijn leerlingen. Geen van hen wilde zich zo verlagen, maar Jezus knielt neer uit liefde. Daarmee laat Hij zien dat zijn koningschap niet draait om heersen maar om dienen. Zijn hele leven getuigt van die dienstbaarheid, tot op het kruis. “Ik heb jullie een voorbeeld gegeven”, klinkt het uit zijn mond als Hij weer aan tafel is gekomen. Een voorbeeld om ook elkaar te dienen. Niet uit eigenbelang of om waardering te ontvangen maar uit liefde. Zie onze God, de Koning Knecht, Hij heeft zijn leven afgelegd.Zijn voorbeeld roept om te dienen iedere dag, gedragen door zijn liefde en kracht. (Uit: Opwekking 268)

Vraag

Hoe kun je vandaag een ander dienen?

(door ds. Marco Batenburg)

Nadat Jezus ervan gedronken had zei Hij: ‘Het is volbracht.’ - Johannes 19:30

Volbracht

Het kruis is in het evangelie van Johannes niet allereerst symbool van lijden en ondergang. Dat klinkt ook door in het laatste woord dat de evangelist van Jezus optekent: Het is volbracht! Jezus slaakt geen zucht van opluchting, maar schreeuwt een kreet van victorie. Hij sterft niet als een slachtoffer maar als overwinnaar. Volbracht! Dat ene woord verbindt Genesis met Golgotha: zoals God na de schepping rustte omdat alles voltooid was, zo rust Christus na zijn verlossingswerk. Liefde, verzoening, rust en overwinning komen samen in dit kruiswoord. Daarom mogen wij leven in vrede. Niet langer slaaf van prestaties of falen, maar geborgen in het volbrachte werk van Christus. Volbracht. Dat woord klinkt tot vandaag.

Tip

Luister uit de Johannes-Passion van J.S. Bach de aria ‘Es ist vollbracht’.

(door ds. Marco Batenburg)

“Na drie dagen zal Ik uit de dood worden opgewekt.” – Matteüs 27:63b

De stilte van het graf

Stille Zaterdag lijkt soms een vergeten dag. Tussen het kruis van Goede Vrijdag en de opstanding van Pasen ligt een niemandsland: een dag zonder woorden, zonder feest. Toch is de stilte veelzeggend. Het graf wordt door Jezus niet overgeslagen. Hij deelt niet alleen in ons sterven, maar ook in ons dood-zijn. De Mensenzoon ligt zelf onder de aarde – het Woord dat leven gaf, zwijgt. Die gedachte kan zwaar op je drukken: als zelfs de Redder begraven is, waar blijft dan hoop? Stille Zaterdag is een dag om stil te staan bij de volle ernst van de dood. Geen snelle sprong naar Pasen maar een dag van inkeer, van wachten, van leegte. Misschien is dat wel nodig. Want wie de stilte van het graf echt verstaat, kan des te meer geraakt worden door het wonder van de opstanding. Eerst zwijgen – dan zingen: Jezus leeft, en wij met Hem!

Tip

Maak een wandeling over de begraafplaats en zoek naar tekenen van hoop.

(door ds. Marco Batenburg)

Jezus zei tegen haar: ‘Maria!’ – Johannes 20:16a

Kijk! Leven breekt door 

De paasmorgen begint met tranen en duisternis. Maria Magdalena vindt bij het graf slechts leegte. Ontredderd huilt ze, verblind door verdriet. Engelen en zelfs de Opgestane herkent ze niet. Pas wanneer Jezus haar bij haar naam roept, gaan haar ogen open: “Maria! Kijk! De Levende staat voor je.” Pasen leert ons zien met andere ogen. De opgestane Christus komt ons tegemoet en roept ons bij de naam. Hij roept ons weg uit wanhoop en gebrokenheid, weg van het graf, naar het nieuwe leven dat door Hem is doorgebroken. Maria zag in Hem de tuinman – en dat is Hij ook. De hovenier van Gods nieuwe schepping, de Levende die ons kent en roept. In de ontmoeting met Jezus verandert alles: Maria wordt tot een levende getuige van de Opgestane. En in navolging van haar zingen en getuigen wij ook vandaag: U zij de glorie!

Tip

Kijk op petrus.protestantsekerk.nl/paasliederen voor mooie muziek tijdens Pasen.

Gebed

Heer van alle leven en kracht die door de machtige opstanding van uw Zoon de oude orde van zonde en dood hebt overwonnen om alle dingen nieuw te maken.Geef dat wij, dood voor de zonde en levend voor U in Jezus Christus, met Hem mogen heersen in heerlijkheid.Aan Hem, met U en de heilige Geest komen lof en eer, glorie en macht toe, nu en in alle eeuwigheid.

Amen Vertaald gebed uit Common Worship. Services and Prayers for the Church of England. 

(door ds. Marco Batenburg)