Doorgaan naar hoofdinhoud
Vindplaats van geloof, hoop en liefde
subline-curl
Abonneer je op Petrus Magazine

Gedicht: Witte steen

Vergeef me, tuinman, dat ik er weer ben
en dat ik morgen hier al weer wil wezen.
Ik heb nog alle stenen niet gelezen.
Er zijn er vele, die ik nog niet ken.

Dat is de reden, waarom ik hier dwaal.
‘t Is beter u daarover in te lichten.
soms zijn er doden, die ons iets berichten.
zij spreken een uitzonderlijke taal.

Zo vond ik gister, in een witte steen,
een woord geschreven over eeuwig leven.
Wat doden zeggen is niet overdreven.
Het komt met wat beloofd is overeen.

Geert Boogaard (Liedboek p. 1489)