Doorgaan naar hoofdinhoud
Vindplaats van geloof, hoop en liefde
subline-curl
Abonneer je op Petrus Magazine

Vloggen voor het hele dorp

Hoe houd je in coronatijd een beetje sjeu in het kerkelijk leven? In Zunderdorp wilden ze het niet laten bij alleen een online kerkdienst. Daarom maken dominee Taco Koster en zijn crew elke twee weken de vlog ‘Anderhalve Meter’. Het hele dorp kan meekijken.

Of Team Anderhalve Meter even plaats wil maken voor een filmopname van de eigen predikant van de Amsterdamse Westerkerk, Herman Koetsveld. Die stond namelijk wél gepland. “Het zijn maar twee takes,” bezweert de zaakwaarnemer, “we zijn zo klaar.”

Geen probleem voor Taco Koster cum suis. Ze zijn hier immers te gast. Bovendien hebben ze voor hun opname wel anderhalf uur nodig – die paar minuten kunnen er ook nog wel bij. Ze drinken nog maar een kopje koffie, aangeboden door de vriendelijke kerkrentmeester ter plaatse. 

Van een interventie zoals deze kijken ze niet meer op. Sinds ze de vlogs maken, is het allemaal toch een beetje improviseren geweest, zeggen vaste musicus Benjamin Bakker en cameraman Marijn Boschman. Ze maken elke keer wel wat mee. 

Pas nog werden ze weggestuurd door een beveiliger van Artis, toen ze voor de ingang stonden te filmen. Benjamin vergat een keer z’n microfoon aan te zetten en zag twee uur opnamewerk door het afvoerputje verdwijnen. Ergens in Amsterdam begon iemand in de camera te tetteren dat het allemaal toch flauwekul was, dat hele geloof. En o ja, vandaag is Taco z’n iPad vergeten. Balen, want dat is tijdens opnames z’n autocue – het scherm waarvan hij zijn tekst leest. Maar kijk, daar is te elfder ure de tablet van Benjamins dochter, inclusief knalroze hoes.

Soms gaan dingen door dat improviseren juist heel goed. Zoals die keer dat Taco in de camera die ene regel uit dat liedje van Joan Osborne citeerde (‘What if God was one of us? (…) Just a stranger on the bus’) en er precies een bus kwam aanrijden. 

Pixelig

Toen het coronavirus vorig jaar het kerkelijk leven plotseling lamlegde, boorden Taco, Benjamin en Marijn direct hun creativiteit aan. Ze zijn betrokken bij de Kerk van Zunderdorp, een protestantse gemeente vlak bij Amsterdam-Noord, en ook bij de hoofdstedelijke Zondagavondkerk op het Begijnhof, van de stichting Diensten met Belangstellenden. Wat konden ze nog doen, nu er zoveel niet meer mocht? Het antwoord liet niet lang op zich wachten: vloggen.

De eerste YouTube-vlog getiteld Anderhalve Meter ging in maart de lucht in. Koster stond wat pixelig voor het doophek in de kerk van Zunderdorp en z’n stem echode alle kanten op. Ze schaften een nieuwe microfoon aan, professionele software en een abonnement voor rechtenvrije beelden. Voor de montage schakelden ze de hulp in van een pro, Sander Cijsouw. Een stuk of zeventien video’s en een hoop opbouwende feedback verder staat het kanaal nu vol video’s inclusief verhaallijn en gelardeerd met covershots, ondertiteling, Tikkie-qr-codes, jingles en toestanden – en dat alles in hd-kwaliteit.

‘We zijn er weer: vlog 17 van Anderhalve Meter …’

Take 1 … en pats! Bij gebrek aan een filmklapper kletst Marijn de handen zelf maar op elkaar. Taco begint te praten tegen de camera. “We zijn er weer: vlog 17 van Anderhalve Meter …” Hij leest zijn tekst van de autocue. Het is de derde aflevering in een serietje over de vijf talen van de liefde. Hoog boven hem valt door de ramen van de Amsterdamse Westerkerk het oranje namiddagzonlicht naar binnen. Af en toe klingelt een tram.

Lage drempel

Aanvankelijk wilden ze twee keer per week iets uploaden, dat werd al snel bijgesteld naar eens in de twee weken. Er zit veel werk in, zeggen de drie. Taco bepaalt het thema en werkt dat uit. Samen met Benjamin zoekt hij er een passend liedje bij dat de musicus instudeert en afzonderlijk opneemt. Als dat allemaal klaar is, wordt de boel geëdit en dan gaat de pr-machine draaien. Per vlog gaat er al met al een dag of drie in zitten.

De eerste reeks was nog wat binnenkerkelijk, blikt Taco terug. “Wat we willen is mensen bemoedigen, iets van ons geloof delen. Aanvankelijk was het te veel op kerkgangers gericht. Nu betrekken we juist ook de gemeenschappen rondom onze kerken erbij. Sinds de eerste lockdown is er bijvoorbeeld een heuse dorpsapp, daar zetten we elke nieuwe aflevering in.”

‘De vlog dwingt ons beter na te denken over wat we willen delen’

Er kijken nu wel meer mensen ‘naar binnen’, realiseert Taco zich. “Dat dwingt ons beter na te denken over wat we willen delen en hoe we dat doen, zonder dat we wegdrijven bij wat we werkelijk geloven. De vlog is geen vervanging van een kerkdienst. Het is een extraatje. De kerkdienst heeft een eigen karakter en dat zal door deze vlogs niet veranderen.”

Wezenlijke vragen

De openbaarheid levert leuke reacties op van mensen rondom de kerkelijke gemeenschap. “Dat zijn vooral bewoners van Zunderdorp”, verduidelijken Benjamin en Marijn. “In Amsterdam is het wat lastiger te meten. In Zunderdorp zijn de contacten met de lokale gemeenschap goed. Daar heeft Taco, sinds hij er een jaar geleden begon, ook echt veel voor gedaan. Ik denk dat deze vlogs bijdragen aan die verbinding.”

Het leidde afgelopen halfjaar in ieder geval al tot verschillende gesprekken met dorpsgenoten. Die gingen over koetjes en kalfjes, maar bijvoorbeeld ook over de (on)mogelijkheid van geloven. En o ja, er waren mensen die vonden dat het in de vlogs wel iets minder over God mocht gaan. “We nemen alle feedback serieus”, zegt Marijn.

Maar je bent kerk, dat mag je ook best laten zien toch? “Tuurlijk”, zegt Taco. “Uiteindelijk blijven de meest wezenlijke vragen voor jezelf over: wat geloven we, waarom geloven we, wie is God? Daar gaan al die vlogs over.” Benjamin: “De drempel met zo’n vlog is laag. Als mensen het niet leuk vinden, klikken ze het gewoon weg.”

Nieuwsgierig naar de vlogs? Bekijk hier de laatste editie!

Word gratis abonnee

Petrus gratis in de brievenbus?

Tekst: Jasper van den Bovenkamp | Foto’s: Gerritjan Huinink