Doorgaan naar hoofdinhoud
Vindplaats van geloof, hoop en liefde
subline-curl
Abonneer u op Petrus Magazine

Met de dominee naar de eerste hulp

Dominee Esther van Schie brengt een onbesuisd gemeentelid naar de spoedeisende hulp. Tot verrassing van de dokter en de assistenten...

De dokter wil haar afleiden. “Ik ga een beetje aan je arm zitten”, sust hij. Dat is wel een erg lieve manier om te zeggen dat hij die arm gaat zetten, bedenk ik, ondertussen gruwelend van de bijna loodrechte hoek die de botten maken.

“Maar je mama is bij je”, probeert hij haar gerust te stellen. “Nou, ik ben haar mama niet”, zeg ik. “Zo,” vraagt de dokter aan z’n patiënte, “wat is ze dan van jou?” Ze aarzelt even. “Ze is, ze is … Ze is mijn dominee!” Ze heeft gelijk, want inderdaad is zij een van mijn jongsteen meest onbesuisdegemeenteleden.

Bij dit antwoord kijken de dokter en zijn assistenten ons uitermate schaapachtig aan. Dat horen ze zeker niet zo vaak, dat je je dominee meeneemt als je een arm breekt. “Dat is …”, roept ze ter verduidelijking, “... een soort familie.”

‘Ze is mijn dominee ... Dat is een soort familie’

Of dat echt verduidelijkend is voor het gipsteam is nog maar de vraag. Maar ik vind het wel een aardige definitie. Want zo kun je dat best zien. Familie. Zusters in Christus. De een rijdt op een oxboard een parkeergarage in en schat de helling verkeerd in. De ander komt als geroepen en levert haar af bij de spoedeisende hulp. 

Verlegen is ze intussen niet. Want terwijl we urenlang op het gips en de operatieafspraak zitten te wachten, bespreken we uitgebreid het leven, ook al zitten er andere mensen bij. Het gaat over engelen en of je echt met God kunt praten. En trouwens ook over lievelingstruien, haarsoorten, make-up en de liefde.

Als we eindelijk weg mogen, zegt ze tevreden: “De pijn was niet fijn, maar het was wel heel gezellig.” Het is waar, maar ik eindig toch maar met een duidelijke vermaning over het gebruik van oxboardsom nóg zo’n avondje gezelligheidspastoraat in de toekomst te voorkomen.

Zou Petrus zich ook een pionier hebben gevoeld toen hij tijdens zijn zendingsreizen in aanraking kwam met nieuwe mensen en nieuwe culturen? Esther van Schie voelt zich dat in elk geval wel. Ze is predikant voor het landelijk werk onder migranten, zie geloofsinburgering.nl. Ook is ze voorganger van een jonge, internationale gemeenschap in Gouda. Meer weten over pionieren? Kijk op lerenpionieren.nl.

Word gratis abonnee

Petrus gratis in de brievenbus?