Doorgaan naar hoofdinhoud
Vindplaats van geloof, hoop en liefde
subline-curl
Abonneer gratis op Petrus magazine

Het huis van God

Als gelovigen vormen we samen één huis van God, is de overtuiging van dominee Gert Kok. Een plek om met verschillende generaties, mensen dichtbij en ver weg, aan de toekomst te bouwen.

Deze overdenking komt uit de laatste aflevering van 'Petrus in het land' (14 mei, KRO-NCRV). De hele aflevering terugkijken? Ga dan naar NPO Start. 

‘Ik ben dominee van een kleine kerk in een klein Veluws dorpje. Maar we zijn niet een gemeenschap die op zichzelf staat. We zijn onderdeel van de landelijke kerk - de Protestantse Kerk in Nederland - en we maken ook deel uit van de wereldwijde kerk. Dat doet me denken aan het beeld van een gedeeld huis, of een boerderij waar je samenleeft.

Hier woont opa, en aan de achterkant zoon en schoondochter. Daar woont dochter, ook met haar man. En de kleindochter woont weer daar, met haar man. En zij hebben samen ook een dochtertje van twee. Zo wonen er dus vier generaties op één erf. Dat vind ik een prachtig beeld. Het gedeelde deel, het gedeelde erf waarin verschillende generaties bij elkaar wonen. Dat vraagt om verbouwen, want waar nu mensen wonen stonden vroeger oude varkensstallen. Dat vraagt aan de andere kant ook om zorg en respect voor de generaties die jou die kans geven om ook hier te wonen.

Is dat ook niet kerk-zijn: samen het huis van God delen? Zoals hier vier generaties bij elkaar wonen, vinden ook vier generaties elkaar in de kerk. Ze bouwen samen verder aan de toekomst, en ze verwelkomen soms gasten en nieuwkomers. Dat is de gedeelde deel van God. 

Het vraagt wel genade om bij elkaar te wonen. Dat vind ik het mooie van het goede nieuws van Jezus. Ergens schrijft Paulus aan een van de eerste christelijke gemeenten in Efeze (Turkije) dat ze niet langer vreemdelingen of gasten zijn, maar huisgenoten van God. Hoe is dat nu mogelijk? Dat komt door Jezus, die de hoeksteen is geworden voor dit nieuwe huis. 

Samen één huis van God, wat een bemoediging. Als we het gevoel hebben dat hier een dak lekt, of een ruimte leeg is komen te staan, dat er dan ergens anders wél groei is. Dat daar wél verbouwd wordt voor de toekomst. 

Ik ben als twintiger dominee geworden van de traditionele kerk. Een kerk die krimpt, maar ik heb hoop voor de gedeelde deel van God, die ik deel met mensen die gevonden zijn door Jezus. Samen zijn wij kerk. Met mensen over de hele wereld. En samen, ver weg en dichtbij, leven wij toe naar de toekomst van God.’

Fan van de liederen uit Petrus in het land?

Kom dit najaar naar Petrus in het land LIVE

Was deze informatie zinvol?
We hebben je feedback ontvangen, dankuwel!

Om deze pagina verder te verbeteren zijn wij benieuwd waarom u deze pagina wel of niet zinvol vond. U kunt ons helpen door de onderstaande vragen in te vullen.

Mogen we je contactgegevens voor eventuele verdere vragen? (niet verplicht)