Doorgaan naar hoofdinhoud
Vindplaats van geloof, hoop en liefde
subline-curl
Abonneer je op Petrus Magazine

‘Geraakt worden, dat had ik zó gemist’

Kerkgangers komen en gaan. Wat beweegt mensen om zich aan te sluiten bij een protestantse gemeente. Marieke Bax (37) maakte met haar gezin de overstap van de Rooms-Katholieke naar de Protestantse Kerk. ‘Geraakt worden, dat had ik gemist’

“Onlangs maakte ik met mijn gezin de overstap van de Rooms-Katholieke naar de Protestantse Kerk.

Een keuze na lang wikken en wegen. Als jong gezin streken we neer in Dirksland, waar ik kinderarts werd in het streekziekenhuis. We kwamen terecht in de rooms-katholieke kerk in een andere plaats. Ik werd er actief in het kinderwerk, maar het viel me zwaar. Voor mijn gevoel was ik alleen maar aan het werken, terwijl mijn geloof niet werd gevoed.

‘Geraakt worden, dat had ik gemist’

Toen werd mijn man ziek – met vier jonge kinderen was dat een heftige tijd. Ons leven stond op zijn kop, maar van onze kerk hoorden we niets. Wel van de hervormde gemeente van Dirksland, waar we een paar keer geweest waren. Op een middag belde de dominee aan: ‘We hoorden dat Jan ziek is. Is het goed dat we langskomen?’ Vervolgens hoorden we in deze kerk een preek over dat je soms bewust wordt stilgezet met het oog op verandering – en dat God dat aanstuurt. Ik was erg geraakt. En juist dat ‘geraakt worden’ had ik in onze eigen kerk zo gemist.

De gedachte aan overstappen vond ik moeilijk. Onze kleine rooms-katholieke kerk zou zes jonge mensen missen. De vraag ‘wat heeft de kerk mij te bieden?’ versus ‘wat heb ik de kerk te bieden?’ heeft me maanden aan het denken gezet. Toen stond mijn besluit vast. Mijn man was er al eerder klaar voor.

Het was een warm welkom in de hervormde gemeente van Dirksland. We hebben ervoor gekozen om ons in te schrijven als dooplid. We volgen nu belijdeniscatechisatie en met Pasen doen we belijdenis. Samen maken we een nieuwe stap.”

Elke week het beste van Petrus online

Ontvang de wekelijkse nieuwsbrief