Doorgaan naar hoofdinhoud
Vindplaats van geloof, hoop en liefde
subline-curl
Abonneer je op Petrus Magazine

Een rijke oogst in Dronten

Met de handen in de aarde, dat brengt jong en oud bij elkaar in Dronten. De protestantse gemeente heeft een volkstuin waar gemeenteleden samen werken. “Geloven is ook dóén. Samen dingen uitproberen en zien hoe het uitpakt, samen iets ervaren van God.”

De hemel is leigrijs, het voorjaar is jong en corona is nog niet in Nederland als jeugdwerker Evert Jan Broekhuizen en Noah Perlee (13) naar de tuin lopen op het complex van volkstuinvereniging ‘De Pionier’ in Dronten. Noah heeft een snoeischaar bij zich, ze overleggen wat ze gaan doen. Snoeien blijkt een goed plan. Het net om de aalbessenstruik mag er ook af, want er zijn geen vruchten en dus ook geen hongerige vogels.

#DurfteBoeren

Dit is niet zomaar een tuin, maar een stukje grond van de Protestantse Gemeente Dronten. Onder de noemer #DurfteBoeren tuinieren hier jongeren en volwassenen uit de gemeente. #Durfte is een methode die de Protestantse Kerk aanbiedt aan plaatselijke gemeenten. Het initiatief verbindt verschillende leeftijden aan elkaar: ze gaan samen aan de slag met iets waar ze goed in zijn (of willen worden). Zo zijn er in andere plaatsen bijvoorbeeld groepen #DurfteFilmen, #DurfteOrganiseren en #DurfteKlussen.

Het #DurfteBoeren-team in Dronten “bestaat uit allemaal leden van onze gemeente”, vertelt Evert Jan, “waaronder twee scholieren van het voortgezet onderwijs. En Noah is daar één van. Het mooie is dat verschillende generaties meedoen. Zelf ben ik rond de dertig en vader van jonge kinderen. Maar er doen ook ouders met pubers mee, waaronder Gerrit, die zelf agrariër is en zijn ervaring deelt.”

Het is precies hoe Evert Jan het graag ziet: mensen vanuit de hele gemeente bij elkaar. “We hebben in de kerk de neiging alles op te delen in groepjes: jongeren, ouderen, gezinnen, singles. Dat onderscheid kan functioneel zijn, maar soms schieten we wat door, vind ik.”

Leven op het land

Dat Dronten juist voor boeren koos, heeft volgens Evert Jan een reden. “Ik liep er in de kerk tegenaan dat alles met woorden gaat. Die woorden zijn fijn, mooi en goed, bestudeer ze vooral. Alleen: geloven is ook doen. Op weg gaan terwijl je niet weet waar die weg je brengt. Samen dingen uitproberen en zien hoe het uitpakt, maar ook: samen iets ervaren van God.” 

Bovendien is de Bijbel een bron van verhalen over leven op en van het land, vervolgt Evert Jan, die zelf al eens een volkstuin had. “Hoe kun je echt begrijpen wat er precies bedoeld wordt als de Bijbel spreekt van zaaien, ploegen en oogsten, als je nooit met je voeten in de klei hebt gestaan? Zelf begrijp ik die verhalen daardoor in elk geval beter. Bovendien ervaar ik ook iets van God in hoe mooi de dingen groeien. Dat inspireert me en daarom vind ik werken in onze volkstuin soms net zo waardevol als luisteren naar een preek.”

‘Soms is tuinieren net zo waardevol als luisteren naar een preek’

Geen groentje

Een belangrijk doel van #DurfteBoeren is om jongeren hun talenten te laten ontdekken. Ook Noah vindt het een leerzaam project, al was hij vooraf zeker geen groentje. “Mijn vader had een volkstuin en daarin bewerkte ik mijn eigen hoekje. Alleen deed ik daar niet zoveel mee. Voor mij was dit project de kans om het opnieuw te doen, en nu goed.” 

Noah ziet zijn weg al duidelijk voor zich, en #DurfteBoeren is daar een onderdeel van. “Ik wil later een restaurant beginnen met daarnaast een boerderij waar ik de ingrediënten voor mijn restaurant vandaan haal. Het moet een vegetarisch restaurant worden, omdat ik het zielig vind voor dieren om op een bord te belanden. Bovendien is minder vlees beter voor mijn gezondheid en het milieu.” 

Friet uit de tuin

De oogst van het project is dus meervoudig: talenten komen tot bloei, God wordt in zijn schepping ervaren en er komt ook nog heerlijk voedsel uit de tuin, zoals uien, aalbessen en aardappelen. 

“Vorig jaar hebben we van de aardappelen patat gemaakt”, zegt Noah. “Dat trok veel mensen naar de maaltijd die we op Dankdag voor de gemeente organiseerden.” Maar liefst negentig gemeenteleden, maar ook mensen van buiten de kerk, genoten van de verschillende groenten die waren geoogst. “Die samenkomst werkte verbindend binnen onze gemeente”, zegt Evert Jan, “en ook dát is een wens van mij.” Voor Noah werkt dat precies hetzelfde. “Ik vind het heel leuk om samen met de gemeente dingen te doen en te beleven, helemaal als iets mijn interesse heeft. En dat is bij #DurfteBoeren zeker het geval.”

Jongeren zijn niet de kerk van later, maar van nú. Wilt u ook aan de slag met #Durfte in uw gemeente om ze op een mooie manier in te schakelen? Kijk op jop.nl/durfte. En er zijn nog veel meer manieren, zie jongprotestant.nl/thuisplek.

Lees ook:

Word gratis abonnee

Petrus gratis in de brievenbus?

Tekst: Baart Koster | Foto’s: Laurens Oosterbroek (Qroost Beeldmakers)